Fuzûlî Şiirleri

Bu Hazret-i İzzetden izhâr-ı hamd ile istimdâd-ı husûl-i metâlibdür ve Âsâr-ı şükr ile istid’â-yı setr-i Meâyibdür Elhamdü li-vâhib’il-mekârim Ve’ş-şükrü li-sahibi’l-merâhim…

Derd-i ezelî devâ bulur mı Mihr-i ebedî fenâ bulur mı Men şem‘-i serâçe-i firâkem Sûz-ı ciğer ile hoş-mezâkem…

Kudretün gül-zârına bir sebze Sidrü’l-müntehâ Hikmetün şem‘ine bir pervâne Cibrîl-i emîn Sun‘un eyvânında bir kandîldür nüh âsmân San‘atun dîbâcesinden bir varak rûy-i zemîn…

Mecnûn bulup ol makâmdan zevk Saldı anı çerhe neş’e-i şevk Sûz ile çeküp ciğerden âvâz Arz etdi binâ-yı Kâ‘beye râz…

İzhâr kılup nişâne-i gam Kim kıldı seni esîr-i mâtem Ger âşık isen sen ey cihân-gerd Kaçma ki menem senünle hem-derd…

Demdür uyana yuhudan ağyâr Şerh-i gam ü derdüm ola düşvâr Men ahter-i burc-i iştiyâkem Men şem‘-i serâçe-i firâkem…

Hazerüm ta‘neden ol gâyete yetmişdür kim Yâra ağyâr olup ağyârum ile yâr olubem Demezem dahi sana âşıkem ey gül zîrâ Sana âşıklığum izhâr edeli hâr olubem…

K’ey tâife-i bülend-pâye Bî-gâneliğ etmen âşinâya Edüp meni iltifâta memnûn Leylîni edün refîk-i Mecnûn…

Efgân edüp etdi hırkasın çâk Sahrâlara düşdi zâr ü gam-nâk Bu Mecnûnun zencîre özin bend etdüğidür ve Behâne ile Leylî tarafına getdüğidür…

Gel mülküne bâğuna güzer kıl Mahsûl ü menâfi‘e nazar kıl Munı deyüp ol garîb ü hayrân Dutdı reh-i bâdiye kemâ-kân…

Gör cân ü tenümde ıztırâbum Sor hâl-i dilüm eşit cevâbum Men mektebe getdüğüm zamânlar Hıfz-ı sebak etdüğüm zamânlar…

Peyvendüni gayr ile eşitdüm Bi’llâh ki besî teaccüb etdüm Ey çeşme-i âb-ı zindegânî Sen cânum içindesen nihânî…

Cefâ-yı çerh-i kec-reftâr elinden var min derdüm Bu yetmez mi ki bir derd arturursen derdüme sen hem Gehî şevk-i visâl ü geh belâ-yı hecr ile zârem Özüm hem bilmezem derdüm nedür men niçe bîmârem…

Âsîlerün olasen penâhı Nevmîdlerün ümîd-gâhı Sensen çü şefî‘-i her meâsî Ne gam eğer olsa kimse âsî…

Bî-kesliğ olup sana mukarrer Bî-kes olasan müdâm ü bî-zer Âkil kişi dûr-bîn gerekdür Dünyâya ümîd bir direkdür…

Sen meyl-i ferâğ u râhat etdün Bir künc dutup ferâğat etdün Göster mana hem tarîk-i râhat Kim sen nişe eyledün ferâğat…

Ey fark-ı emel külâh-dûzı Sâhib-rakam-ı berât-ı rûzî Rahm et men-i zâr ü bî-nevâya Derd-i dilümi yetür devâya…

Kurban sana özge nâzenînler İdrâküne yüz min âferînler Kimse çü sana vefâda yetmez Cânın sana kimse verse yetmez…

Mâtem-zedesen siyeh libâsun Kimdür ol nişedür bu yasun Derd ü elemün denizi daşdı Seylâb-ı belâ başumdan aşdı…

Geh dağdağa-i tabîb gördüm Geh sa‘y ile Ka‘beye yöğürdüm Açılmadı hîç bâbdan bâb Tedbîrüme âciz oldı ahbâb…

Cânum gedeli besî zamandur Cismümdeki şimdi özge cândur Sensen hâlâ tenümde cânum Gözde nûrum ciğerde kanum…

Âvâzı idi besî mülâyim Üslûbı dürüst usûli kâim Tahrîr ile her çekende âvâz Kuşlara dutardı râh-ı pervâz…

Kimdür ki cihânda fânî olmaz Devr-i feleğün amânı olmaz Dünyâ yedi başlu ejdehâdur Endîşe-i ülfeti hatâdur…

Zâr ağladı eyle kim hem ol dem Âhı ünine yığıldı âlem El cem‘ olup etdiler nezâre Mecnûn-ı siyâh-rûzgâra…

Sâkî meded et ki derd-mendem Gam silsilesine pây-bendem Gam def‘ine câm-ı mey devâdur Tedbîr-i gam eylemek revâdur…

Müşkil işe düşmişem meded kıl Mey hırziyle belâmı red kıl Hall eyleye gör bu müşkilâtı Kemm etme kulundan iltifâtı…

Maksad şem‘i münevver oldı Sandûk-ı emel dür ile doldı Tedrîc ile kıldı kilk-i takdîr Nakş-ı garazı rahimde tasvîr…

Eylerler idi hat-ı vefâ meşk Artardı demâdem anlara aşk Leylîde ohumak ıztırâbı Olsa ruh-i Kays idi kitâbı…

Bî-hûdedür ol kamu fesâne Kim âşıkdur fülan fülâna Çün vâkıa şek mahalli oldı Ol vâkıadan teselli oldı…

Olmışdı gül ile sebze-i ter Firûze-fürûz ü la‘l-perver Bir niçe musâhib-i vefâ-dâr Mecnûn-ı şikesteni görüp zâr…