Fuzûlî Şiirleri

Göz yaşını bes ki tökdi her sû Her merhaleden ahıtdı min cû Bir ebr-i belâ idi güvâhı Bârân sirişk ü berk âhı…

Mende Mecnûn'dan füzûn âşıklık isti'dâdı var Âşık-i sâdık menem Mecnûn'un ancak adı var N'ola kan tökmekde mâhir ola çeşmüm merdümü Nutfe-i kâbildürür gamzen kimi üstâdı var…

Gazel Menüm tek hîç kim zâr ü perîşân olmasın yâ Rab Esîr-i derd-i ışk u dâğ-ı hicrân olmasun yâ Rab…

Gayr ile her dem nedir seyr-i gülistân ettiğin; Bezm edip halvet kılıp yüz lütf-u ihsân ettiğin? Ahd bünyadın mürüvvetdir mi virân ettiğin! Hani ey zalim bizimle ahd-u peymân ettiğin?…

Gazel Mürde cânım iltifâtundan bulur her dem hayât Ölürem ger kılmasan her dem mana bir iltifât…

Gazel Ney kimi her dem ki bezm-i vaslunı yâd eylerem Tâ nefes vardur kuru cismümde feryâd eylerem…

O dilber ki, devamlı aşığa yüzünü göstermez; Noksan kalır; bakış feyzi bulup, olgunluk kesbetmez... Aşıkları kendine çekmeyen, gerçek maşuk sayılmaz; Ne çıkar o suret güzelliğinden ki, hal ehlini cezp etmez? ...…

Öyle sarhoşum ki, idrak edemem, dünya nedir; Ben kimim, saki olan kim, acaba bu şarap nedir? .. Gerçi, canandan çılgın gönlümün arzusunu istiyorum; ama, Bilemem çılgın gönül arzusunu ki, canan sorsa, nedir?…

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedür Men kimem sâkî olan kimdür mey û sahbâ nedür Gerçi cânândan dil-i şeydâ içün kâm isterem Sorsa cânân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedür…

Perişan halin oldum sormadın hal-i perişanım Gamından derde düştüm kılmadın tedbir-i dermanım Ne dersin rüzgarım böyle mi geçsin güzel hanım Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım…

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çare su Âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem Ya muhît olmuş gözümden günbed-i devvâre su…

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su Kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su (Ey göz! Gönlümdeki (içimdeki) ateşlere göz yaşımdan su saçma ki, bu kadar (çok) tutuşan ateşlere su fayda…

Saçma ey göz, gözyaşımdan gönlümdeki ateşe su Çünki bu denli tutuşan ateşe olmaz çâre su Bu renk gök kubbenin rengi mi bilemem Yoksa akan gözyaşlarımın rengi mi bu su…

Şifâ-yı vasl-ı kadrin hecr île bîmâr olandan sor Zülâl-i zevk-i şevkin teşne-i dîdâr olandan sor Lebin sırrın gelip güftâre ey meh özgeden sorma Bu pinhan nükteyi bir vâkıf-ı esrâr olandan sor…

Vefa her kimseden kim istedim ondan cefa gördüm Kimi kim bîvefa dünyada gördüm bîvefa gördüm Kime kim derdimi izhar kıldım isteyip derman Özümden bin beter derd ü belaya mübtela gördüm…

Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl âşîna beni Bir dem bela-yı aşktan kılma cüdâ beni Az eyleme inayetini ehl-i dertten Yani ki çoh belâlara kıl müptelâ beni…

Yâ Rab hemîşe lütfunı it reh-nümâ bana Gösterme ol tarîki ki yetmez sana bana Kat’ eyle âşinâluğum andan ki gayrdur Ancak öz âşinâlarun it âşinâ bana…

Gayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğün Bezm urup halvet kılup yüz lutf u ihsan etdüğün Ahd bünyâdın mürüvvetdür mi virân etdüğün Kanı ey zâlim bizümle ahd u peymân etdüğün

Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum…