Fuzûlî Şiirleri

Sevgiliden bir parça sevgi alıp bana verenler, Buna karşılık canımı alıp sevgiliye verdiler.

Agardı berf île yir yir çemende cism-i nihâl Niteki penbe-i dâg ile sîne-i abdâl Zemîne bâd-ı hevâdan çok akçe düşdi yine Pür itdi dâmen-i sahrâyı toldı ceyb-i cibâl…

Can verme sakın aşka aşk afeti candır Aşk afeti can olduğu meşhuru cihandır Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an Kim istedi sevdayı gamlı aşk ziyandır…

Gazel Batalı kana ohun dîde-i giryân içre Bir elifdür sanasan kim yazılur cân içre…

Beni candan usandırdı cefâdan yâr usanmaz mı Felekler yandı âhımdan murâdım şem'i yanmaz mı Kamu bîmârına cânân deva-yı derd eder ihsan Niçün kılmaz bana derman beni bîmar sanmaz mı…

Benüm tek hîç kim zâr ü perîşân olmasun yâ Râb Esîr-i derd-i ışk u dâg-ı hicrân olmasun yâ Râb Dem-â-dem cevrlerdür çekdüğüm bî-rahm bütlerden Bu kâfirler esîri bir müselmân olmasun yâ Râb…

Döğülmeye söğülmeye koğulmaya billâh Hep râzıyım ammâ ki efendim senin olsam Eylesen tûtîye tâlim-i edâ-yı kelîmât Sözü insan olur ammâ özü insan olmaz…

Bir güzel meth edeyim bari alem yanmasın Pervaneler gibi herdem can-u alem yanmasın Hüsnüne mağrurlanırsın Yusuf-u Kenan'mısın Mah yüzüne bir nikap tut ben yandım el yanmasın…

Biz cihan sarayını gerçekte viran bilmişiz; Esenlik hazinesini bu virane içinde gizli bilmişiz. Gerçi suretperest, taklit ile kendini alim bilir; Gerçekler aleminde biz onu cahil bilmişiz.…

Cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever Cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever Her kimün âlemde mıkdârıncadur tab'ınde meyl Men leb-i cânânumu Hızr Ab-ı Hayvânın sever…

Ol ki her sa'at gülerdi çeşm-i giryânım görüp Ağlar oldu hâlime bî-rahm cânânım görüp Eyleyen ta'yin-i cezâ-yi müdâvâ derdime Terk edip cem' etmedi hâl-i perîşânım görüp…

Gazel Dehenin derdüme dermân dediler cânânum Bildiler derdümi yohdur dediler dermânun…

Gazel Dost bî-pervâ felek bî-rahm ü devran bî-sükûn Derd çoh hem-derd yoh düşmen kavî tâli' zebûn…

Dôstum âlem senünçün ger olur düşmen bana Gam degül zîrâ yetersin dôst ancak sen bana Işka saldum ben beni pend almayup bir dôstdan Hîç düşmen eylemez anı ki itdüm ben bana…

Aşiyan-i mürg-i dil zülf-i perişanındadır Kanda olsam ey peri gönlüm senin yanındadır Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib Kılma derman kim helakim zehri dermanındadır…

Ey beni çılgın eden: benden bu kaçış hali nedir? Niye sormazsınki, bu çılgın gönlümün ahvali nedir? Eğer bana halk içinde ilgi göstermezsen mazursun: Ama tenhada da yüz vermezsin, bu korku nedir?…

Ey giyip gülgûn demâdem azm-i cevlân eyleyen Her taraf cevlân edip döndükçe yüz kan eyleyen Ey beni mahrum edip bezm-i visâlinden müdâm Gayri, hân-ı iltifatı üzre mihmân eyleyen!…

Ey melek-sîmâ ki senden özge hayrandur sana Hak bilür insan dimez her kim ki insandur sana Virmeyen cânın sana bulmaz hayât-ı câvidân Zinde-i câvîd ana dirler ki kurbandur sana…

Gazel Ey musavvir yâr timsâline sûret vermedün Zülf ü ruh çekdün velî tâb u terâvet vermedün…

Gazel Ezel kâtipleri uşşâk bahtın kare yazmışlar Bu mazmûn ile hat ol safha-i ruhsâre yazmışlar…

Felek, bağrımı kan etmeden, gönlüm açılıp serpilmedi; Beni böyle ağlatıp inletmeden sevindirmedi. Kılmadan zulm ile yüz parça su yaralı göğsümü, Bu bahçede, gül gibi, bir anlık bile güldürmedi.…

Gayr ile her dem nedür seyr-i gülistân etdüğün Bezm edüp halvet kılup yüz lutf u ihsân etdüğün Ahd bünyadın mürüvvetdür mi vîrân etdüğün Hanı ey zâlim bizümle ahd ü peymân etdüğün…

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedir; Ben kimim, sâki olan kimdir, mey ü sahbâ nedir? Gerçi cânândan dil-i şeydâ için kâm isterem Sorsa canân bilmezem kâm-ı dil-i şeydâ nedir.…

Gerçi ey dil yâr içün yüz verdi yüz mihnet sana Zerrece kat'-ı mahabbet etmedün rahmet sana Işk ehlin âteş-i hicrâna eylersen kebâb Döne döne imtihân etdün budur âdet sana…

Gönül hayalle avunup, vuslata meyletmez; Gönül dışında bir yar olduğunu aşık hayal etmez. Hakikat ehli, kendini güzellik ve cemale kaptırmamalı; Gerçek aşk asla bir kusur kabul etmez...…

Gönülde bin gamum vardur ki pinhân eylemek olmaz Bu hem bir gam ki il ta’nından efgân eylemek olmaz Ne müşkil derd olursa bulınur âlemde dermânı Ne müşkil derd imiş ışkun ki dermân eylemek olmaz…

Hansı gülşen gülbüni serv-i hıramanunca var Hansı gülbün üzre gonce la’l-i handanunca var Hansı gülzar içre bir gül açılur hüsnün kimi Hansı gül bergi leb-i la’l-i dür-efşanunca var…

Hâsılım yok ser-i kûyunda belâdan gayrı Garazım yok reh-i aşkında fenâdan gayrı Ney-i bezm-i gamem ey âh ne bulsan yele ver Oda yanmış kuru cisminde hevâdan gayrı…

Hüsnün oldukca füzûn ışk ehli artuk zâr olur Hüsn her mikdâr olursa ışk ol mikdâr olur Cennet içün men' eden âşıkları dildârdan Bilmemiş kim cenneti âşıklarun dîdâr olur…

Kerem kıl, kesme sâkıy, iltifatın bînevâlardan Elinden geldiği hayrı, diriğ etme gedâlardan Esîr-i gurbetiz biz, senden özge âşinâmız yok Ayağın kesme başın çün, bizim mihnetserâlardan…