Cahit Zarifoğlu Şiirleri

Bakıyorsunuz kuşlar Hazır Sokak lambaları yanık unutulmuş Bir kadıköy vapuru hınca hınç insan Çok geçmeyecek…

Ağaçlara kılıçlara benzer çocuklar çıkıyor erikleri itiyorlar erikleri onları yırtıyor ellerinde dürtme silâhları plaj yıkıntılarına çarpıyorlar…

Ve solmadan güller Lahitler verdim Sokağımızda yatan bir serinlik vardı Saklambaç bile oyna(ya) mazdı çocuklar…

Sözün ve yolun baş çeşmesi ruhumun Canım içre sevinç verir sözlerin Baktığın dağların düşüncesi bile ağlatır beni Hür olurum buyruklarını bir bir donansam sultanım.…

Sarıkamış tren istasyonunda bir deli heeyt derken. - hamallar Ve gülüşüp itişen çingene çocukları - Kaçışıp yeniden deliliğe sokularak Kızgın giysileri içerisinde…

Seni kamçılardan çıkardım Tevbelerle başladı rahmet vuruşları İnsan ağlar oldun yürekli göğüsler kurdun Sesimi işkencelerden alırdın Elimin altına dökerdin etlerini…

Bir kaç beyit şiir..dedem bırakmış Bir derviş nacarmış Çelik bileli uçlar yontu kalemleri Gibi dizlerinin üstünde elleri Edebli…

Şu gördüğünüz masaya bir aşk şiiri yazmak için oturmuştum sevgili insanlar muhterem konuklarım Pazenle kaplama parmaklar Elele tutup denizlerin üstüne basarak Dalgaları mahçupluk duvarlarını aşarak…

karanlık basmadan ovalarıma kainatın duru illetsiz aydınlıkları katılaşırken çocuk ruhlarında karanlık basmadan kararmadan taşıtlar…

Bahçeden çocuk sesleri geliyor Hayatı dinliyorum İçim yoruluyor, ruh yoruluyor Büyük gözlü çocuk…

Dün kalabalıkta Sevmekten yorulmaktayım Yalpalayan bir sarhoş var Şimşek vuruyor onu bir çırpıda Seçip vuruyor…

Korkuyu kapışır taşlar karanlık kendine çekince perdeyi göz hüzünle odayı kapar el uyur ve akvaryumda balık resmi çekilmiş nehir…

Yolcuya bekliyerek koşan kadın en uzakta kalan adaya kumsaldan başlayan yorgun ağaca ve şehre alışan yola…

Karışık bir iç deniz bunalımı Zafersiz bir kalyonda Ölümün her anki hatırasından uzak insanı her halinden tanıyan sakat bir ölü atlar alıcısı…

Hiçbir karası kalmadan aydınlanan kanla Akar dağları çoşturur suları bir kanla Çarpa çarpa yüreği ismini Allahın Hızla bir dua kapısı araladı kılıçlar Efendilerimizdeki kılıçlar…

Bırakıyor ardından belalara beni Tedbirim öldü gövdemin binası geçti Göğsümde ince gergin çelik bağcık Tenimi bastıran içerilere…

Müzik silaha yaklaşarak savaşmadan Geriyordu sinirli gövdede. hiç ırgalanmadı nehir ve karşı yamacın çiçekleri Geriyor ve arada bir…

İşte doğa işte ben Karşılıklı bir sabah sohbetindeyiz İnce ağızlı kelebek sancağımda Çekirge dikkatli Serçekuş…

Zili - siz geldiniz -pamağınız durunca a saçlısı biraz karşınızda Ama durun uzun zaman önce daha sizinle karşılaşmadan dört köşeli…

Kanama dolabını taşır gibi gidiyorsun Atların uyuşukluğu kimlerin vuruştuğu yerde zaman bir nalbant gibi boğuk elleriyle ovuyor çünkü uğultu çıkaran başlarınızı…

Bir şair olmak istedim İslam hartasında Baltalarını Ortak çarşılara götürüp pazarlayan…

Nerdeyse gece olacak hesap başlayacak Dertler sancak açacak uykuları basacak Yine ağır kaldın ve dersen ki adelet olsun Çıplan bütün katiller boynuna kalsın…

Başın çok yükseklerde eğil selvi boylu Eğil bir kez nasıl bir şeysin göreyim Nasıl liman çocukları zalim Nağra atarlar gecenin koynuna…

svebiş - hal'de büyük bir park her alman kentinde bulunduğu gibi ve merdiven tiyatrosunda bir adam yaratmak piyesi…

Kuşlar uçarlar uçarlar İnsanlar vardı sanır Toprak dünyası döner oysa döner de Gagalarının önüne getirir yuvalarını onların…

uzun bir geçmişimiz var hiç yorulmadan en azından bir kere eğlenceli beşik…

benim şiirim....

Saray illerine yürüdüm her hana asılmş resmim Kapılarda biliniyorum adım ünleniyor çinilerde Kadınlar geçiyor omuzlarında gözyaşı bezleriyle Görünen ne! duvar yüzlerinde kemer taşlarda İnen çıkan vinçler kayan ışıklar künkler…

Döngel yutar gölgeleri - içi piliç taşlığı çoban çocukların bile aldırmadığı hatta koyunların koyun yavrularını bile kaale almadığı küçük turist sürüleri geçerken…

Mezarışerif bir Afgan şehridir el atılmaz Bir nur çadırı oturur ve aklın Eli yorgundur civarlarında Rus gözü kapanır açılmaz Silhlar geceden paslanır…