Sevinç Çağına Doğru

Mezarışerif bir Afgan şehridir el atılmaz

Bir nur çadırı oturur ve aklın

Eli yorgundur civarlarında

Rus gözü kapanır açılmaz

Silhlar geceden paslanır

Mezarışerif mezarışerif

Sesimizi bağışlarsan atlar senin olur

Genç adamların ağızları dua kovanı

Ve uzak kardeşlerin toztoprak yırtık ve sarhoş

Bir önceki günlerden mezeler artmış sofralarda durur

Elbiselerin beyaz gömleğin

Mor ayakkabıların

Biraz mahmurluğun katran ısılarından geçirilerek

bedene bağlandığını düğmelerin kuşakların

belkayışlarının bağcıkların yakaların

Hınçla çeşitli hınçlarla çekiştirildiği

Ve evet kalkılıp bakıldığı zaman

Camilerin yıkık bir merdiven gibi ayaklara takıldığı

O uzak karşelerin toztoprak yıkık ve sarhoş

Çünkü bunlar sevdiğin bir canlanmış

Beklediğin bir ilkbahar sancağı değil...

Mezarışerif bir Afgan şehridir

Düşman herşeye dokunur ona dokunamaz

Türbenin yanından geçiyoruz elimiz eğik

Bir an kırık bır bakış fazla bakılmaz gerçeğine

Durup dokunuyoruz çinilerine. Hissimiz acı

Hicret insanlarıyla bir odada oturduk

Kardeşim Rasim ağlamayalım dedi

Çünkü onlar daha kavi

İşte heyecan dolu bir farsça

Anlamaı uçaklar bombalar farkedilmez ağaçlar kuşlar

Mücahit kaya toprak sarınmış

Şimdi Rus başını zırhlısından çıkaracak

Yürekli bir farsça tam alnından vuracak

Bir özbek biliğimizden kavrıyor

- Mezarışerif kendine kafir ynştırmaz

Bize görünmez ama orda

Rus bakar her şeyi asker görür