Küçük İskender Şiirleri

Vadiye vahşi veda, kızgın sularla iniyor sünger kayalıkların uğultusuna eşlik ediyor ırksız güneş Telaşlı temasların temsili, kanyonda…

Kuru dudaklarla yaklaştı ince bir ruh halinin yayıldığı - Kaybolduk, dedi, yere yıkıldı kadifevazogözler- ne kadar da uslu sırtında taşıdığı yaralı karanfil Uzatıp döktüm iksiri kusur dudaklarına…

filiz veren göz.. kumaş merdivenin hıçkırık basamağında.. nevrotik dudaklarda ölü puhu dansı, gün hatırlarım.. seni.. eski gövdemin kalyonda düşürüldüğü son savaşın resmi.. o.. mızıkasına sarılıp uyumuş bir kıza sorulmuştun rıhtımda,…

Asılsız bir ihbarsa da bahar Size tercümem yarım kalmayacak Koşup saklandığım bir konak var Terk edildiği için tüm odaları aydınlık hâlâ…

Pet Shop Boys'a... Yüzüm antik bir kabartma gibi kaleye gitti ısıtılmış böceklerle birleşme anında, prensip olarak yalnız bir aşkla.…

tutuştu yüzümün en serseri hücresi: Gözbebeğimin ortasındaki dev mozaik hücre yoksa katlanılabilir mi sanki bu ömre -ki batırılıp çıkarılmış batırılıp çıkarılmış…

seni ne çok kedi tırmalamış anne camlara baktım orda mısın hala dün akşam haydutlar bıçaklamış bir karanfil kaçamamış vurmuşlar ölmemiş solmuş seni ne çok iğfal etmişler anne…

Suyun aДџzД±ndaki gГјmГјЕџ gГјlГјmseme atlas bir ten taЕџД±yor suГ§lu gГјnbatД±mlarД±na. KuЕџlar ki gГ¶ДџГјn noktalama iЕџaretleri uzun bir cГјmle indiriyorlar yeryГјzГјne tanrД±dan ve akД±ldan.…

çekinir aymaz korsanla istiridye arasına konan o tenha, gerilir ve mevsimine yerleşir uçuşan pusuya aklınca yapışan.…

kadınım benden kaldı şuaya, bir ölü basil gibi, zencefil kokan butlarında bulut dadanmış esrar epriyen salgıları artık benden daha dün ve benden daha uzak, adalardık, tadına kaçtık, siyah ellerin kimi nereye koyduğu efsanesi…

yetiniyorum seslerin bıraktığı izlerde dolaşan hayaletinle, ağaran günün içine yetişmek isteyen bir yolcuyum defalarca eriyor ve tekrar katılaşıyorum bu göz yangınında lastikleri yanan bir arabadayız: sen, ben ve hadisemizdeki mücevher!…

Aynı ranzada uyumuştuk seninle yatılı okula benzeyen bir sevdada, üstte kim yatabilirdi ki: Elbette yeryüzü! altta kim yatabilirdi ki: Elbette gözlerimizdeki intihar süsü! birbirimizi düşündüğümüz gizli saklı rüyalarla…

Kuruyup düşen yaprağını düşünür mü ağaç hiç gözyaşı kanallarında gondolla dolaşırken aşk bir isim tamlamasına dönüşmek isterken iki sevgili.. Tek derdi, kendi derinliğine çekilmektir acının;…

sebep değil, netice oldun bana sudaki mahrem yüzümdün, taştaki ürkek güzelliğim. bir müzik parçasında yanyana duran iki nota gibiydik sırasını bekleyen.…

Ayak bileğindeki halhal kutsal bir kitap gibi parlarken derin vücuduna Çözümsüz bir öç duygusu…

Göt deliğindeki yüce ruh! ferah bir antreye bırakıldı karakutu Uyuyan güzel delikanlılar…

Kar, buza tutunursa yaşar! lacivert parmaklıklara çivili prenslerin hislerindeki buhurdandan üfleniyor parçalı bulutlu suçlar Sanırım, aranıyorum uzunca bir vakittir…

Belli, karar vermiş, bir metafora görünecek senin soyunduğun gecede kan bulurken kendine kabul edilmez tenlerin ağında soğuyan örümcek Güzel çocuk! cevapsız bırakılıyor bak çıplaklığın!…

Blleksiz bir tanrıdan korkuyorum yavrum onun için sana elveda deyişim İçime saklanmana gerek yok!…

Kelimelerden kıyıya çıkan kalp arp çalarak kandırdı bütün masum deniz kabuklarını Ve yangına otostop çeken…

kayalık, kaygan bir zemin üzerine teslim edilmiş zoraki kutuların tozlu dillerinde herbir ağızdan lanetlenen mağaraların mihraklarındaki çıplak, abdal adamların kinayelerini sevmez insana muhtaç gökcisimciklerinde mahşeri azgın bir karı gibi koynuna almış tabiatların…

çınar ağaçları olum orucunda haşarat ayaklarımla geldim geceye bu şehir şimdilik surda unutulsun uzun bir bıçak vardı ya avlucumda kendi kendini kanatırdı sessizce…

kuytu sokumda bir alev yalayandadır kan istiridyede sevişen kumsalın o elyazısı hayata terbiye veren delikanlının arka yüzü arka yüzümde ihanetler ön yüzümde hüzünler…

Suç büyüyünce şiir Saçların…

Gözlerime yumurtlayan hasret iyileştirir mi bir akıl hastasını ansızın sabaha karşı Ve yine ansızın bir sabaha karşı…

hayalet haydar’a İğne deliğinden geçen hayalle dikilir sabaha karşı sökülen su kuşları: ‘Eskiden Terzi’…

zamanda bir an bir parantez açtı kendine herkes (ve bilemediler kibar küfür suresini ve bilemediler yalnız insanların gidip öldükleri adresi telefonlara da çıkmadı sevda, yatağında yüzükoyun…

senin yaşın aşka tutmuyor hiç gelme bükülmüş dudaklarına bükülmüş sözler büyük kaçar on santim daha uzasan başın göğe çarpacak göğsün diyordum göğsünden sözediyordum / sen sen ölmeden beş dakika önce düştün…

bu kartı sana paris’ten atıyorum çok türkçe bir aşkın ortasında çok türkçe bir yağmurun mağarasında çift kâğıtlının son dumanına sinen erezyonda…

Karanlık elyaf kadifesini aralıyor engin kekliğin zülüf zülüf içinde Bir buruşukluk bu…