Küçük İskender Şiirleri

küçük chopin'e Joshua! sana bir bilmece olarak soruyorum kendimi ve kendimle ilgili tüm elektrik direklerini, ürkek kapı tıklatışlarını…

Ne idüğü belirsiz kelimeler takip ediyor beni! gidip saklandığım anlamlarda hoş bir yan yok! Belki de ölümü biraz teşvik etmeli!…

Abi, biz seninle bir şeydik. Arkamda çıkan kılı bana ilk sen gösterdin. Yani yalan söylemiyorum, inan seni çok sevdim. Kartpostalımdın; bütün arkadaşlara seni anlattım. Şehre bir garip hal inse, camdan bakar, senden bilirdim.…

aldırılan çocukları örgütleyen uyarıcı rengi smo kinleriyle birşeye karşılık gelmeyen yabancı tesad üfler odanın deniz gören pencerelerinden en zor lusunun önünde bir kaç saniye anlamı olmayan bir ad gibi durup yüzüstü…

Bir sineğe binmiş içimden havalanan soğuk toz baharatım tadıma karışıyor sonbaharın beyaz ceketli martıları Kayıtısızım kente akın eden şehvete karşı…

Senden Sonraydı.. hayvansız kalmış bir orman gibi ağlamaklıydı kainat; Senden Sonraydı..…

artık zamanın da üstünde şık bir şehirde mazgallara kapatılmış, büyüyemeyen çocuklar için kafatasları çelikten adamların şarkılarını ya da rahibe pelerini altına gizlenmiş, gözleri irin torbalarıyla kanlı şeytanları…

Bana bir sonbahar fısılda senden başka masumiyetim yok çocukluğum tek tabanca Herşeyi geriye saymaktan yorgunum…

dışarda. kristal bir tekrar olsun istemiş haz tavı. şekli buluğ ise itibar uyandırır ölümü. şüphesiz.…

Deniz kenarında durup karşı kıyılara bakarak yeni bir kıta keşfeden kaşif tanımıyorum aslında! O yüzden terk etme beni! O yüzden gözleri yerde yürüyen çocuk olma! Kırmızı ışıkta geçme aklımdan geceleri!…

bir organ nakli gibi sevmiştim seni çürük gözlerine bağışlanan ellerim yırtık dudaklarına bağışlanan şiirlerim darmadağın kadınların darmadağın ettiği erkekler gibi çok tehlikeli bir sırrı saklar gibi sevmiştim seni!…

Nehirlere karışan zehirli atıklar gibi ağır ağır akarak kanıma karışmakta yokluğun! Hiç sormadım, neydi başka elbiseler içinde bulduğun…

Ağır bir hastalık gibi ilerledik masmavi kentin yağmalanmış, küskün âşıklarında Ne bir söz doğrultabildi kesik başlarını…

büyük yavanlığın zaman kazandığı susuz gezegenlerin arazisi! tarifsiz lanetlenişlerin kuvvetli masumiyetiyle alay eden merhale! talan…

cam kurtlar var gecenin suyunda içilse şehir; yırtılmış taşların iade edilmiş melekler örttüğü eski, imdat, tahlilsiz hikaye! israf edilmiş tayfalarla gelecek…

Annemin elini öper gibi öptüm seni dudaklarından Annemin cenazesinde kılmadığım namaz kadar masum Annemin mezartaşındaki imla hataları kadar sarhoş Annemin vasiyetindeki, 'Oğlumu benim yanıma gömmeyin sakın' maddesi kadar sevecendin.…

Bilinçsizce şekilleri birleştiriyorsun yalnızca kesici bir alet edineceksin belki de.. Korkuyorum.. korkularım, geceyarıları uyanıp aya bakıyor Ay, tanrının bıraktığı parmakizi gökyüzünde!…

adımı ilk söylediğin gün kan geldi kulaklarımdan o gece aceleyle çıkıp evden seni aradım saatlerce…

Kesirli urların aksettiği su burunları anlatırlardı vazgeçilemeyen esrar: kutupları Zıvana gibi bir aysbergin göğsünde…

artık kalbim yok ağladığımda sana düşündüğümde seni artık kalbim yok seni anlatırken birilerine, atmıyor kalbim atmıyor kalbim seni gördüğümde rüyalarımda istediğin gibi yaptım; artık kalbim yok!…

Kurbanlar geçsin uyuşmuş girdapların zorundan köpekler göğe bakarken dellensin tipiye tutunan gecenin, kopup dağılsın siyah parmakları Sofradan kalkana dek vurulmasın sakın ha düşman…

van kedisi'ne karardı geceme sarkan o pırıltılı ay! ben yoktum!…

I. Bu gece sana uğramayı düşünmüyorum. Saadet diyorsun çünkü. Saadet: Bir kilide sokulan anahtar.…

aşk, biraz aşağılanmıştır kadın terzilerin neresinden baksam irtifa kaybeder hücum ve şiddet geri sayım: dört-üç-iki-bir-sıfır patlar yükselir gider ağzım!…

yarayı okşadıkça dökülüyor kabuklar) ... (diyemezsin oysa belirsizliktir ormanlarına pusu kurdurtan hayvanları. Kim bilir hangi çağın karanlığında iki ateş böceği gibi iki omzuna konmuştuk sevgili siyahını öpecek…

-kimseye... 1. onulmaz gecelerin epe parmakları olurdu…

Yürek kemiğiyle lades tutuşan iki çocuk! misafir oyuncu bir terkediş biçimi ile ellerim vücudunun prömiyeri! Aynı ahır adına koşan acılarımız var bizim!…

Sonra aniden geyşa! Bilinçsizce, bir anlamı olmalıymış gibi bunun önce biraz tedirginlik ve öfke, ardından çokca telaş ve savurganlık: Tahmini gezegenin son astronotu -Niye Kimse…

Melek hastalığı: bir dokunun titiz Aranışı müfettiş bir cin gibi bakarak tutunur gözü akla sonradan gelecek olan sırtını duvara vermiş gülüş, dişler arasında sıkıntılı dol aşan tırnak, üstünde Manhattan ve beni sev…

Nefesi kokan bir denizatı mıyım ben ruhumun terkisinde harita fragmanları ve suratımda patlamış frambuazlı pasta İle nereye kadar giderim böyle mağrur…