O Kadar Güldü Gül de

kadınım benden kaldı şuaya, bir ölü basil gibi,

zencefil kokan butlarında bulut dadanmış esrar

epriyen salgıları artık benden daha dün

ve benden daha uzak, adalardık, tadına kaçtık,

siyah ellerin kimi nereye koyduğu efsanesi

gözümün tekiyle tutuşturdum delikanlının yüzünü

yürüdük sonra, çok unutulmuş bir haykırışa doğru

caddeler sokaklara çocuk muamelesi yaparken

ve istanbul dönüşmemişken henüz

erkeğim benden kaldı efsuna, bir ölü virüs gibi,

tepemizde kamikaze ışıkları

yeniden kanadı vücudumun o an bir tarafı

yeniden kanadı vcudumun kopuk, bensiz ay,

kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu

ve ağaç yapan adamın intiharını yazan şair

ne kadar yaşlanmışsak, o kadar güldü gül de

üstü örtük maceraperest tülden yürüdük

uykunun memebaşlarında valsli bir veda

ne düttürüambos şarkıları ne de emelimde

bir şeytan yumurtası

gibi

ateş ateş eriyerek geldi içime

kenti ezberlemeyi hatırlatan çok şey oldu

ve biz ne kadar sevişmişsek, o kadar güldü gül de

18.mayıs.1990