Parantez

zamanda bir an bir parantez açtı kendine herkes

(ve bilemediler kibar küfür suresini

ve bilemediler yalnız insanların gidip öldükleri adresi

telefonlara da çıkmadı sevda, yatağında yüzükoyun

tadı yastıkta kalan dağınık, karanlık, miladi bir uykunun

ardında saklanan

sevgilisi uğruna buharlaşan nergisi

hepsi, bir uğultunun zengin kafiyesi sandı)

demir dev bir kapının gürültüsüyle kapandı

ansızın-içine kapanık, başı öne eğik kalan parantez..