Küçük İskender Şiirleri

Şiddetin tortusu kurcalarken ispatlanmış gövdeyi annesi ölmüş bir ırmak gibi aktım içine klarnetin; Elleri çingene bir kız sevdim ondokuzumda sonu dağlarda biten karanlık yolları sevdim…

Herkesin ölüler kolajı olduğu bir cephaneliği bekliyorum nöbette, enfeksiyon değil, içimdeki cehennem yükseltiyor ateşimi.

Koğuşkalk Sesime zulmet ağzımın kapısındaki gardiyan Bu şehre beş vakit ezan kadar, Beş vakitte ihanet lazım.…

kolay değil elbette karşı koymak yüzün küçülürken aynalarda yaşama karşı, bir avuç gelen yüreğinle.. kolay değil elbette gece büyürken ayın çevresinde katlanarak…

Kaskatı dişilik organıyla dayanmış kentin bütün girişlerine küstah, yarısı yanık orospu Terkedilmiş adli tıp binası göz…

suya hapsedilmiş bakterilerle güzelleşiyor ölümün en lacivert masumiyet hadisesi; öğrencilerince taciz edilmiş berbat bir ömür lisesi gibi artık üniversiteye hazırlanıyor imparator.…

Küçük hayvanları sevdiğimizi neden gizledik sanki onca zaman Çok güçlü patlamalar esnasında…

Ters serilmiş bir halının deseni olmasın sakın bütün tarih tanrının yarıcanlı kalmış tahtından, lunaparktaki komünist tuvalete doğru uzanan Bir yaralı sarrafım orada kendine değer biçemeyen…

Büyük bir yer sarsıntısı bizimkisi fethettiği kente giren komutanın ayaksesleri var sevişmelerimizde Sanki ne anladım bugüne kadarki aşklardan…

tülay'a Ani bir atakla gelişti aşk soğuğa diş geçiren köpeğin güneşi erise bakışları, çizgileri gün basacak…

Krupiye köşkünde eski bir minder yüzüdür nasırlı hatıralarıyla o nahoş kalender Elinde tuttuğu mor kadehte…

“bir gün bana ihanete kalkışacak olursan beni sana emanet ettiğim silahla değil kendi silahınla vur.. “ "onlar love derler bizim sevdamıza olsun! lav’dır her iki dilde de aşk!…

an ya sı

ben içi boşaltılmış siyah bir hayvan hücresiyim uçan kuşun erkeklik organını almışım ağzıma havada…

körelmiş düzenlenen gözlerdeki aşk ve kırgınlık varyetesi, saplı duran kurşun, saplı duran bıçak, saplı duran neşter suya saplı duran balık, göğe saplı duran şimşek unutmuş, kalbi bir pelerin gibi tutup savuran sesi..…

Ben jiletin öteki yanına yatıyorum sana iyi geceler Puhuların üstünden gece vardiyaları ve rıhtım görülüyor Üstündeki kan kokusu bütün cesetleri buraya çekecek Öyle şehvetli ki dudaklarını saran atmosfer Diplerine kömür çökmüş tırnaklarıyla küçük serseriler…

içi hava dolu ağır vücutlar yükselirken patlayan elektriğin itimat ettiği mahluklar suyun döndürdüğü nehrin vals kıyısında tığla örülmüş kızlar korosu önünde küçük çocuklar pişirecekler acıkmış cinlere…

bir tür sana yatkın canlı gibi ilerledim adım adım buzdolabındaki son tene alkolün gerdiği ipteki cambaz…

Canımı yakıyor ağacın gölgesi, çıkarıp suya atıyorum en eski hücremi ve acımın eseri teni. Ağaç, çok gülüyor gecenin çıplak ayaklarına,…

Parmaklarında aşk bakterileri! hayatın cüzzamında kendine yer bulabilmiş biri! yüzünü bir izci çadırı gibi kurarken…

su okur çocuk: ezanıdır bu onun. kalbe inerken aşk su ihbar etmez kendini; içerden yaklaşır gemi: eriyen mum…

üstü beyaz örtü örtülü eşyalar gördüm son piyesimde oynayan kadının göğsünde, öyle alımlıydı ki bakışlarındaki şahin bir an yüzümü alsam çevirsem yüzünden içimdeki filinta rüzgar, o masum hain,…

ters yönden geliyor elinde palaska ve deri pantolonun altında iphis'ten üzülme bir istridye ah nohut tuvallerdeki az filiz yukardaki pırlanta patlatan bahçeyi dipteki ölü ser aya sürükler - kalçalar garajda trompet ça…

Yaralı ateşlere gelen söz parçalanmış atların sırtında ödeşiyor çağının tırmanışıyla Yırtılıyor yüzün altındaki…

Eylemlerini sürdürecekmiş yalnızlık, öyle yazıyor gecenin ilk sayfasında Acı ile mutluluğun arasında, hıçkırık tutmuş bir virgül…

Köpeğin havladığı spiral dönerek düşüyor üstüne simsiyah bir kristal harın Son kez öpüşüyorlar elleriyle…

ilk sesin med'inde dolunay büyüdü düşleyerek geçtik yanan yılan ağzından iri gözde damarlarını sürükleyen o bakış içerisözlerin karanlık hiddeti, o çok zindan o duyulmaz kundaklanış, yangın, o son yanış…

Yorulur bazı soruların soru işaretleri takılırken kancalarına terkedilmiş hayatların bedeli Ertelenmiş cinayetlere katil yetişmez…

Yıpranmış eski bir defter sayfasında kurşun kalemle çizilmiş bir saksofonun yanına not düşülmüş bir kent adı Olarak tanımlıyorum seni öperken…

Uyuyor suyun üzerindeki jelatin çocuk başı yosunlara gömülü çıplak bedeni akşam sefası Gördüğü rüya kim bilir kaçıncı kopya…