Neyzen Tevfik Şiirleri

Sen ey gurur-ı beşer, ey tahakküm-i gaddar, Sen ey siyaset-i masruadan doğan efkâr! Sen ey hurafe-i edyân u şirk-i milliyyet, Dimağ u kalb-i beşerde onulmayan illet!…

Râh-ı ışkında dönen necm-i seher peymâya bah Zülfünün Mecnun'udur sergeşte-i Leyla’ya bah Ufk-ı hüsnünden doğan mihr-i cihan-ârâya bah Reng-i rûyundan dem urmuş sagar-ı sahbâya bah Âfitâb ile kılur dâ’va tutulmuş âye bah…

Dilşikarım! Sen esir ettin dil-i nâşâdımı, Şîvekârım! Levha-i hüsnün gönül sayyadı mı? Düştüğüm günden beri gafletle hüsnün damına, Eyledin eflâke i’lâ âhımı, feryadımı!…

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer, Ömr-i fani gibidir, gün de geçer, dem de geçer, Gam karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer, Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer, Gece gündüz yok olur, an-ı dem adem de geçer,…

Geçen gençlik günlerine yanmıyan Yok gibidir, bense bakar geçerim. Yoku vara, varı hiçe gömerek Her solukta bir gam yakar geçerim.…

Dinleyen her zerreye bin bir hitâbım var benim, Kâinât isminde hiçden bir kitâbım var benim! Ya hitâbımdan okursun, yâ kitabımdan beni, Yazdığım efsânede on altı bâbım var benim!…

Gönlümün zâviyesinden dedi bir pîr-i mugan, Gözünü yum, sağır ol, yut dilini, kes sesini! Bilenin ağzına önce sıçıyor kahpe felek, Sonra sille ile patlatıyor ensesini.

Fazl-ı Yezdan, kâinat olmuş, görünmüştür bana, Cavidânî mümkinât olmuş, görünmüştür bana, “Sü vi du” âb-ı hayat olmuş, görünmüştür bana Hatt-ı menşur, iltifat olmuş, görünmüştür bana Her sada bir assalât olmuş, görünmüştür bana.…

Gözünü aç daha meydan var iken, Dizginin canbaz elinde Neyzen! Girmedim ya kapısından baktım, Cennet'i at pazarı sandım ben

Himmetinden belli, evlad-ı Ali'sin ya Hacı, Her zaman bab-ı rızada müncelîsin ya Hacı. Piş-i çeşminde şu’un-ı kâinatın hikmeti, Hallolunmuş vâkıf-ı sırr-ı belîsin ya Hacı! Hep Hüseynîdir neva-yı ateşinin sineden,…

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer, Ömr-i fani gibidir; gün de geçer, dem de geçer, Ram karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer, Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer, Gece gündüz yok olur an-ı dem adem de geçer.…

Bu âlemde hakikat kimseye ref’-i nikab etmez Bu acz-âbâd-ı hilkatte, âdem vehme hitap etmez, Bilenler haddini râib u gümana intisap etmez, Cılız bir şemayı vehm ü tasavvur âftâb etmez Bu aklı, mantığı mimar-ı gayb asla hisâb etmez.…

Bir gün Neyzen arkadaşı çaycı Hacı ile İbrahim Paşa Hamamına gitmişlerdi. Keyif bu ya, hamamda âlem yapma arzusuna kapıldılar. Yani hamamda rakı içmek, birkaç gün ardı ardına demlenmek istediler. İki dost ufak bir damacanaya o devrin çok meşhur rakılarından olan ve Büyükada'daki…

Hakkı Süha’ya Düzelmeyen şu âlemin işini Ulu Tanrı'm olan nura bıraktım, Sabreyledim, kırk yıl sıktım dişimi,…

Yaşam üzerine fazla geldiği zaman onu zorlama, Biraz duraksa.. Neler olup bittiğine anlam verme! Mutlaka yanlış bir şey oldu.. Düşüncelerin ile dileklerin aynı orantıda değildi,…

Ne başım var, ne kıçım var be felek Tıpkı... çevirdin beni! Kurtulamadım gitti anha minhâdan, Şu son siyasete çevirdin beni.…

Bir hazakat-zedeyim midemi tıp tepti benim, Kırk katır tepse yıkılmazdı şu aciz bedenim. Kapladı her yanımı sancı, elem, ağrı, bere, Bir mezar oldu cihan, sanki etibba haşere! Hastahane sanarak çok yere girdim çıktım,…

Hicran kucağında tuttuğum sırdaş Çağlamış bulanmış durulmuş olsun Sözüne sazına güven de yanaş Kulağı ezelden burulmuş olsun…

Değil mi ya bu sütun-ı cehil dinin direği? Oyuklarındaki baykuş fecia köstebeği, Verir başında da emvât-ı muzlime telkin, Mezar-i kahr u elemden haraç alır bu lâin.…

Ey bana kendini büyük tanıtan, Hâlime bak da varlığından utan! Sen kerîm ü ganiyy u mutlaktın, Sâhib-ül-cûd-ü zül keremdi adın. Hani nerde o şanlı saltanatın?…

Kal’a-i âsâr-ı zulme verdim istihkâm-ı tam Ettim istibdad ile tarihe ibka-ı nâm Öyle tarsîn eyledim olsa cihan zir ü zeber Attığım üss-i mezâlim haşre dek eyler devam…

İhtiyarlık ile gençlik diyerek, Şu hayatı ikiye böldürme! Ey büyüken de büyük Allah'ım, Benden evvel s..imi öldürme!

Kâbe'den maksat varmaktır yâra, Kör gibi tapınma kuru duvara..

Âraz mı, Bâb-ı Â lî mi, sıfat mı yâ Rasûlallah? Hükümet mi, esas-ı meskenet mi yâ Rasûlallah? Belanın ismi yoksa ma’delet mi yâ Rasûlallah? Devâir hep mezar-ı marifet mi yâ Rasûlallah?…

Münir Baba Tekkesi'nden dönerken Vadi-i sevdaya düştüm, pür-gamım şahım Ali, Kimsesiz kaldım karanlık günde gümrahım Ali, Doğmuyor mihr-i ümidim, çıkmıyor mâhım Ali, Gelmiyor mu güşuna bu ah u eyvahım Ali?…

Sen, ey tarih-i millet, ey şehâdetnâme-i ecdâd, Haber ver böyle günlerde, ederdin kimden istimdâd? Uyan bir kerre bak mülke sen ey pürşân olan mazi, Yıkıldı üstüne halin şu kanlı kirli enkazı.…

Sen ey muhit-i mülevves sen ey hadid-i fesad, Sen ey nifak u şikakıyle melanet-abâd. Sen ey yegâne belası maarifin, hünerin, Adüw-i fahrîsi sensin efâzıl-ı beşerin!…

Tüylerim ürperiyor duydukça Musiki namına zillet şu sazı. Yurdumuzdan azametle yayılır. Cehlin âfâk-ı cihana avazı! Okuyuşta daha hâlâ tecvid,…

Efendiler, bakınız şu elimdeki kavalın Serâir-i nefehâtında ince, orta, kalın. Sadaları bulabilmem, hemen otuz sene ki, Olur, sebatıma sanatta şahidim belki.…

Gezindim sâz-ı hicranımla bin bir perde üstünde Şu aheng-i hayatın darbını taksime yeltendim. Karar ettim adem-âbâd-ı gamda fasl-ı hîçîde, Şunu derk eyledim ancak ki bârım kendime kendim!…