Mehmet Âkif Ersoy Şiirleri

en böyle bakıp durmayacaktım, dili bağlı, İslâm’ı uyandırmak için haykıracaktım. Gür hisli, gür îmanlı beyinler, coşar ancak, Ben zâten uzun boylu düşünmekten uzaktım! Haykır! Kime, lâkin? Hani sâhipleri yurdun?…

Başlattığı gün mektebe, duydum ki, diyordu, Rahmetli babam: «Âdem olur oğlum ilerde.» Annemse, oturmuş, paşalıklar kuruyordu... Âdemliği geçtik! Paşalık olsun, o nerde? Âmâli tezâd üzre giderken ebeveynin,…

Safahât’ımda, evet, şi’r arayan hiç bulamaz; Yalınız, bir yeri hakkında «Hazîn işte bu! » der. Küfe? Yok. Kahve? Hayır. Hasta? Değil. Hangisi ya? Üç buçuk nazma gömülmüş koca bir ömr-i heder!

– Vapur yanaştı mı? – Çoktan! – Demek ki Köprü’deyiz... – Aman, şu yolcular insin! .. – Fakat bilir misiniz,…

İki üç balta ayırmaz bizi mazimizden. Ağacın kökü madem ki derindir cidden, Dalı kopmuş, ne olur? Gövdesi gitmiş, ne zarar? O, bakarsın, yine üstündeki edvarı yarar, Yükselir, fışkırıp, afak-ı perişanımıza;…

Ey bâd-i sabâ, ahde vefâ, böyle mi sizde? Yelkenle koşarken hani, kırlarda, denizde, Hâtırlamadın Heybeli’den geçmeyi, heyhât! .. Gûyâ edecektin, hani, takdîm-i tahiyyât, Hilvanlıların sevgili Abbâs’ına bizden.…

«Nasıl dört İngiliz dünyâyı oynatmakta, hayrettir, Bunun elbette var bir sırrı? » derler. İngiliz der ki: «Sefîl evlâdı şâyed ırkımın cür’etli şeylerse, Necîb evlâdı onlardan cerîdir elli kat belki.»…

Haberdâr olmamışsın kendi zâtından da hâlâ sen, «Muhakkar bir vücûdum! » dersin ey insan, fakat bilsen... Senin mâhiyyetin hattâ meleklerden de ulvîdir: Avâlim sende pinhandır, cihanlar sende matvîdir: Zeminlerden, semâlardan taşarken feyz-i Rabbânî,…

'Hürriyeti aldik! ' dediler, gaybe inandık; 'Eyvah, bu bazicede bizler yine yandık! ' Cem'iyyete bir fırka dedik, tefrika çıktı: Sapsağlam iken milletin erkanını yıktı.…

Sabah iskambil atar kahvede, aksam domina... .......... Koylunun bir seyi yok, sihhati, ahlaki bitik;…

Muslumanlik sizi gayet siki, gayet saglam, Baglamak lazim iken, anlamadim, anliyamam, Ayrilik hissi nasil girdi sizin beyninize? Fikr-i kavmiyyeti seytan mi sokan zihninize?…

Umidin her zaman haib, nasibin daima nekbet; Hayatin gecti husranlarla ey gun gormeyen millet! Ne devletsiz basin varmis, ne mel'un tali'in, hayret! Muebbed bir hayat ummus da icmistin.. Fakat seyret: Nasil zehr oldu birden diktigin sahba-yi hurriyet!…

'Kim Muslumanlarin derdini kendine mal etmezse onlardan degildir.' Hadis-i Serif…

Kardeşim Midhat Cemâl’e Yıkıldın, gittin amma ey mülevves devr-i istibdâd, Bıraktın milletin kalbinde çıkmaz bir mülevves yâd! Diyor ecdâdımız makberlerinden: «Ey sefîl ahfâd,…

Tasavvur et ki muzlim bir şeb-i ecrâm-nâpeydâ: Yatar heybetli âgûşunda dûrâdûr bir feyfâ; Düşen gümrâh için yol bulma yok emvâc-ı zulmetten; Gidilmez... Her adım attıkça bir girdâb olur rehzen; O rîkistâna batmış, çalkanan seyyâh-ı âvâre…

-Kahraman Ordumuza- Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;…

Kasr-ı Gülşen’sin evet, lâkin gönüller şen değil. Durduğum, mâzîne hürmet, yoksa neşvemden değil. Var mı loş sînende cânandan kalan nûr izleri? Ey yeşil yurt, istenen senden odur, sînen değil...…

Geçmişten adam hisse kaparmış... Ne masal şey! Beş bin senelik kıssa yarım hisse mi verdi? ' Tarih ' i ' tekerrür ' diye tarif ediyorlar; Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?

Beden hazzeyler amma rûh zevk almaz atâletten: Çalışmak sonra dinlenmektir ancak kârı dünyânın. Eğer eğlence iş olmaz da iş eğlence olmuşsa, Güzâr etmiş demektir zevk içinde ömrü insânın.…

Vîrânelerin yasçısı baykuşlara döndüm, Gördüm de hazânında bu cennet gibi yurdu. Gül devrini bilseydim onun, bülbül olurdum; Yâ Rab, beni evvel getireydin ne olurdu? ...…

Şair Eşref Asırlardır ki «insâniyyet»in olmuş da mahkûmu, Asırlar var ki, İslâm’ın hederdir hûn-i mazlûmu... «Ne gördün, Şark’ı hep gezdin? » deyip sor. Gördüğüm: Yer yer…

Üstâd-ı necîbim Ali Ekrem Bey’e Yok ya Abbâs’ı bilmeyen, kimdi? ... O sahâbîyi dinleyin şimdi:…

Nerede olsam karşıma çıkıyor bir kanlı ova Sen misin yoksa hayalin mi vefasız kosova Hani binlerce mefahirdi senin her adımın Hani sinende yarıp geçtiği yol Yıldırım'ın Hani asker, hani kalbinde yatan şah-ı şehid…

Elinde, nevha-i mâtem kadar acıklı sadâ Veren, bir eski kamış; koltuğunda bir yedici; Şu kör dilenci, bakardım, olunca nâle-serâ, Durup da merhameten dinleyen gelip gidici, Önünde boynunu bükmüş zavallı keşkülüne,…

— Kardeşim Ali Şevki Efendi Hoca’ya —İlmi az, görgüsü çok, fıtratı yüksek bir imam Tanırım ben, ki hayâtında tanıtmıştı babam. «Kim bilir; şimdi ne âlemde benim şanlı Köse’m;…

Beş - on gün oldu ki, mu'tâda inkıyâd ile ben Sabahleyin çıkıvermiştim, evden erkenden. Bizim mahalle de İstanbul'un kenarı demek: Sokaklarında gezilmez ki yüzme bilmeyerek! Adım başında derin bir buhayre dalgalanır…

'Barındırmaz mısın koynunda, ey toprak? ' derim, 'yer pek'; Döner, imdâdı gökten beklerim, heyhât, 'gök yüksek'. Bunaldım kendi kendimden, zamân ıssız, mekân ıssız; Ne vahşetlerde bir yoldaş, ne zulmetlerde tek yıldız! Cihet yok: Sermedî bir seddi var karşında yeldânın;…

Kardeşim Hüseyin Avni’ye «Mahalle kahvesi! » Osmanlılar bilir ne demek? Tasavvur etme sakın «Görmedim nedir? » diyecek. Dilenci şekline girmiş bu sinsi cânîler,…

«Tâkat getiremeyeceğimiz yükü bize yükleme, Allah’ım...» Ey bunca zamandır bizi te’dîb eden Allah; Ey âlem-i İslâm’ı ezen, inleten Allah! Bizler ki senin va’d-i İlâhîne inandık;…

«Ey müslümanlar, Allah’tan, nasıl korkmak lâzımsa öylecekorkunuz...» Ne irfandır veren ahlâka yükseklik, ne vicdandır; Fazîlet hissi insanlarda Allah korkusundandır. Yüreklerden çekilmiş farz edilsin havfı Yezdân’ın...…