Mehmet Âkif Ersoy Şiirleri

'İçimizdeki beyinsizlerin işledikleri yüzünden, bizi helâk eder misin, Allah’ım? ' (A’râf 155) Yâ Râb, bu uğursuz gecenin yok mu sabâhı?…

Hudâ râzî değil, halk istemez, hilkat «gebersin! » der; Şu benden hoşlanan kim? Yoksa, hâşâ, ben mi hoşnûdum? Hayâtımdan inerken, bir bir, altmış perde karşımda, Utanmak bilmedim kendimden olsun, esnedim durdum! O inmiş perdeler tekrâr açılsın, aynıdır te’sîr;…

Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak… Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak. Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle. İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:…

Dalâile düşmüşlerden başka kim Rabbinin rahmetinden ümîdini keser? (Hicr Suresi, 56. Ayet) Lâkin, hani bir nefhası yok sende ümîdin! «Ölmüş» mü dedin? Âh onu öldürmeli miydin?…

Sinîn-i ömr-i şedâid-güzîni olmalıdır, Cebîn-i pâkine pîrin bu çîn-i ye’si veren. Elinde tartısı, dûşunda mülk-i seyyârı; Yürür... Önünde mezar, arkasında bin şîven! Zamân olur ki, uzaklarda bir serâb-ı muzî…

Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem; Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem. Biri ecdadıma saldırdımı, hatta boğarım! ... -Boğamazsın ki! -Hiç olmazsa yanımdan kovarım.…