Klarnet

Şiddetin tortusu kurcalarken ispatlanmış gövdeyi

annesi ölmüş bir ırmak gibi aktım içine klarnetin;

Elleri çingene bir kız sevdim ondokuzumda

sonu dağlarda biten karanlık yolları sevdim

sunakları sevdim uzandığım

silahları sevdim başucumda ağlayan!

Klarneti sevdim tek tabanca tek hicran,

sesin büyüsünü bozan bir atlıydım bıçkın dudaklarda;

yaralıydım

yaralarım, yüzümün kızardığı aşklarda kaldı

elleri çingene bir kız sevdim on dokuzumda

kalbimde bir et beni gibi kanar hala gözleri

Allah’ın en içten hatasıydım

nefesimi verdiğim klarnetin

benim için üzülmesini sevdim!

Senin suçun yok hayat!

Ben buraya zaten, sana elveda demeye geldim!