Seniha'nın Günlüğünden 4

'Ve ölüm bahçesini buldu'

Oteller imzamdır benim

—Ah güzel yaşam! sevgilim ölüm! —

Şimdi bir otelin apacı sevinciyim.

Ey bardak taşıyanlar, kış ustaları

Sonbaharda ne yaparsınız

Ben ne yaparım

Kendime başka biriymiş gibi bakmaktan

Arta kalan bir çift gözü de

Kimbilir nerde bıraktım.

Ah güzel yaşam! sevgilim ölüm!

Göğsümden bir düğme daha çözdüm

Saçlarımı taradım

Yüzümdeki beni koyulaştırdım

Pudra süründüm biraz —hayır, iğrenmiyorum artık-

Kırıştı göz kenarlarım çoktan

Çantamı açtım kapadım —neler yoktu ki—

Bir ayna

Bir katedral fotoğrafı —renkli—

Sonbahardan da büyük

Boş bir tabut deseni

Anahtarsız bir anahtarlık

Adresler —hepsini yırttım attım—

Bir şiir kitabı Nerval'den

—Ölünce tanrının

Bir ikinci yaşamım

Yaşamayı uman Nerval'den—

Telefonu açtım —bilmem ki neden—

Rastgele çevirdim: iğrenç bir kadın sesi

Tanrım!

Hemen kapadım.

Ah güzel yaşam! sevgilim ölüm!

Ben yalnız ikinize hayranım

Bilin ki gitmiyorum 'başka evler'e artık

O günden bugüne hiç çağrılmadım

Kapandım kapandım kapandım

Kabuklu bir deniz hayvanı gibi demin

Yağmurluğumun içine

Fırladım caddelere çıktım

Günaydın, dedim.sütünü esirgemeyen

Eski bir mezar taşına

Günaydın!

Ne güzel bir duruşun var senin

Doğayı kımıldatmadan

Islandım

Kıyılara indim, ıslak kumlara bastım

Ayak izlerimi sevdim, okşadım

Dolaştım dolaştım

Bir bankaya girdim çıktım

Biri bacağımı elledi tramvayda

Ses çıkarmadım

Ah güzel yaşam! sevgilim ölüm!

Seniha!

Seni bugün kıskandım

Otele döndüm akşama doğru.

Not: Ben bugün biraz

Yaşamı kımıldattım

Bir bardak konyak içtim ve

Ölüme kurulandım.