Ey Melek-sîmâ Ki Senden Özge Hayrandur Sana

Ey melek-sîmâ ki senden özge hayrandur sana

Hak bilür insan dimez her kim ki insandur sana

Virmeyen cânın sana bulmaz hayât-ı câvidân

Zinde-i câvîd ana dirler ki kurbandur sana

Âlemi pervâne-i şem’-i cemâlün kıldı ışk

Cân-ı âlemsin fidâ her lahza bin candur sana

Âşıka şevkunla cân virmek inen müşkil degül

Çün Mesîh-i vaktsin can virmek âsandur sana

Çıhma yârum giceler âğyâr ta’nından sakın

Sen meh-i evc-i melâhatsin bu noksandur sana

Pâdişahum zulm idüp âşık seni zâlim dimiş

Hûb olanlardan yaman gelmez bu bühtandur sana

Ey Fuzûlî hûb-rûlardan tegâfüldür yaman

Ger cefâ hem gelse anlardan bir ihsandur sana