Bâkî Şiirleri
Şiirler
61–90 / 159 şiir · sayfa 3/6- Gel Ey Dil Halka-i Müşgîn-i
Gel ey dil halka-i müşgîn-i zülf-i pür-şikenden geç Düşersin dâm-ı tezvîre reh-i mekr ü fitenden geç Saña cây-ı hırâm ey nahl-i bâlâ gül-şen-i cândur Nesîm-i nev-bahârî gibi gel sahn-ı çemenden geç…
- Gerçi Gâyet Mestdür
Gerçi gâyet mestdür ol nergis-i hûn-rîzler Katı geçkindür velî ol gamze-i ser-tîzler Sen yatursın mesned-i hüsn üzre hvâb-ı nâzda Halkı uyutmaz figân u nâle-i şeb-hîzler…
- Gerdûn-ı Dûna ‘Âkil İseñ
Gerdûn-ı dûna ‘âkil iseñ kılma i’timâd Dönsün piyâle Devr-i Kamerden budur murâd Sâkî şarâb rûşen imiş çün revân-ı Cem Câm-ı sabûhı güldürelüm k’ola rûhı şâd…
- Geşt ü Güzâr-ı Bâg Ne Hoşdur Nigâr İle
- I - Geşt ü güzâr-ı bâg ne hoşdur nigâr ile Bir nev-resîde gonca-dehen gül-’izâr ile Çün tâzelendi gülşen-i ‘âlem bahâr ile…
- Gonca Lebüñe
Gonca lebüñe ‘âşık-ı hûnîn-ciger geçer Nergis gözüñe bende-i sâhib-nazar geçer Bencileyin günin geçürür âh u vâh ile Sencileyin vefâsuzı her kim sever geçer…
- Göñül Her Nagme Kim
Göñül her nagme kim çeng-i gamuñda ihtira’ eyler Koyup elden felekde Zühre sâzın istimâ’ eyler Güzeller şevkıne sohbetde sûfî çalgusuz oynar Velî her bilmeyen eyle sanur anı semâ’ eyler…
- Göñül Tekmil-i Fenn-i
Göñül tekmil-i fenn-i ‘aşk iden üstâd-ı kâmildür Anuñ yanında kimdür Kûh-ken Mecnûn ne câhildür ‘Îzâr-ı yâre ay ile yanaşdı zülf-i Hindûsı Velî ayrılmadı yanından anuñ bir nice yıldur…
- Göstermeseydi Bâdesini
Göstermeseydi bâdesini sâgar-ı zücâc Zevk itmez idi bezm-i safâdan göñül mizâc Bî-derd olana eylemede turmadın devâ Ol cân tabîb hastesine eylemez ‘ilâc…
- Gözüm Yaşına Ol La’l-i Leb-i
Gözüm yaşına ol la’l-i leb-i sîr-âb olur bâ’is Dem-â-dem kana ey sâkî şarâb-ı nâb olur bâ’is Semâ’a girse n’ola câm-ı meyden zâhid-i hüşyâr Ki raks-ı zerreye hurşîd-i ‘âlem-tâb olur bâ’is…
- Gubâr-ı Hattuñ Olmaz Çünki
Gubâr-ı hattuñ olmaz çünki hayrân olmaga bâ’is Nedür la’l-i lebüñ çak böyle handân olmaga bâ’is Hevâ-yı zülfi kılmışdur seni ey ebr âvâre Gözüñ yaşı budur seyl-i fırâvân olmaga bâ’is…
- Gül Gibi Halkı Nesîm-i Hulkı Handân Eylesün
Gül gibi halkı nesîm-i hulkı handân eylesün Nev-bahâr-ı ‘adli âfâkı gülistân eylesün Âsmânuñ gûşe-i bâm-ı zümürrüdfâmına Kadri tâvûsı çıkup gün gibi cevlân eylesün…
- Gül Meclisinde Lâle Yine Kıldı Aşikâr
Gül meclisinde lâle yine kıldı âşikâr Âyîn-i bezm-i ‘işret-i Cemşîd-i kâmkâr Gül-zâre gel ki cümle cihândan nümûnedür Sahn-ı çemende hâsıl olur seyr-i her diyâr…
- Gül Yüzüñ Vasfında Bülbül
Gül yüzüñ vasfında bülbül kılsa elhânı dürüst Bâgda bir goncanuñ kalmaz girîbânı dürüst Olsa ‘irfân ehline cânân olınca şöyle kim Zülf-i müşgîni şikeste ‘ahd ü peymânı dürüst…
- Gül-sitân Bezm-i Şarâb
Gül-sitân bezm-i şarâb u câm-ı mey güldür baña Kulkul-i halk-i surâhî savt-ı bülbüldür baña Ârızuñda ol iki zülf-i girih-gîrün senüñ Suya konmış iki garrâ tâze sünbüldür baña…
- Gülgûn Kabâsı Ol
Gülgûn kabâsı ol sanemüñ sanki lâledür Cism-i latîfi lâle-i hamrâda jâledür Karşumda allar geyüp ol lâle-ruh yine Gülgûnîlerle ‘aklum alur san piyâledür…
- Gülşene Altun Varaklar Zeyn İ Düp Bâd-ı Hazân
Gülşene altun varaklar zeyn idüp bâd-ı hazân Güyiyâ zer-kûblar dükkânı oldı gülsitân Rişte-i bârân gümiş tel sîm-keş ebr-i harîf İki çarha döndiler gûyâ zemîn ü âsmân…
- Gün Togdı Şâh-ı Âlem Uyanmaz Mı Hvâbdan
Gün togdı şâh-ı ‘âlem uyanmaz mı hvâbdan Kılmaz mı cilve hayme-i gerdûn-cenâbdan Yollarda kaldı gözlerümüz gelmedi haber Hâk-i cenâb-ı südde-i devlet-me’âbdan…
- Gün Yüzin Arz Eyledi Nev-rûzda Ol Meh-likâ
Gün yüzin ‘arz eyledi nev-rûzda ol meh-likâ Mihr altun kaplu bir âyîne virdi rû-nümâ Nev-bahârun nakşına bir savt-ı rengîn bagladı Başladı sâz u nevâya bülbül-i destân-serâ…
- Hadden Efzûn Mihrüm
Hadden efzûn mihrüm ol nâ-mihrbân bilmezlenür Hep bilür çok sevdügüm ammâ hemân bilmezlenür Âşinâlık virmeyüp bîgâne resmin kullanur Nâz ider her gördügince bir zamân bilmezlenür…
- Hakkâ Ki Zîb Ü Zînet-i İkbâl ü Câh İdi
Hakkâ ki zîb ü zînet-i ikbâl ü câh idi Şâh-ı Sikender-efser ü Dârâ-sipâh idi Gerdûn ayagı tozına eylerdi ser-fürû Dünyâya hâk-i bârgehi secdegâh idi…
- Hâr-ı Gamda ‘Andelîb
Hâr-ı gamda ‘andelîb eyler figân u zârlar Goncalarla salınur sahn-ı çemende hârlar Bende-i fermân olup gîsû-yı kâfir-kîşüñe Hidmete bil baglayupdur ey sanem zünnârlar…
- Harf-i Gama Devât
Harf-i gama devât u kalem şekl-i âhdur Aña mürekkeb âhda dûd-ı siyâhdur Nakş-ı hatuñla yazıludur safha-i derûn Odlara yakma yazug efendi günâhdur…
- Hattım Hisabın Bil Dedin Gavgalara Saldın Beni
Hattım hisabın bil dedin gavgalara saldın beni Zülfüm hayalin kıl dedin sevdalara saldın beni Geh ebr veş giryan edip geh bad veş püyan edip Mecnun-ı sergerdan edip sahralara saldın beni…
- Hoş Geldi Bana Mey-kedenin Âb Ü Havâsı
Hoş geldi bana mey-kedenin âb ü havâsı Billâh güzel yerde yapılmış yıkılası Zibâ yaraşır hil’at-i nâz ol boyu serve İki kolumu etsem ana bel dolaması…
- Hûnî Göz İle Ol Müje
Hûnî göz ile ol müje vü ebruvânı gör Tîr ü kemân elinde iki Türkmânı gör Hatt-ı siyâh u turra-i ‘anber-feşâna bak Evvel zuhûr-ı fıtne-i Âhir-i zamânı gör…
- Hûrşîd Kim Fezâ-yı Felekdür Mesîr Aña
Hûrşîd kim fezâ-yı felekdür mesîr aña Degmez gedâlar içre işigüñde yir aña Takdı hilâl halkasını gûş-ı hidmete Oldı sipihr bende-i fermân-pezîr aña…
- Hûrşîd-i Ruhuñ Kendüyi Kim Göstere Cânâ
Hûrşîd-i ruhuñ kendüyi kim göstere cânâ Minnet mi kalur mihr-i ziyâ-güstere cânâ Bir yirde ki pertev sala envâr-ı tecellî Hâcet mi kalur mihr ü meh-i envere cânâ…
- Hüsn İle Saña Öykünemez Çün Gül-i Ra’nâ
Hüsn ile saña öykünemez çün gül-i ra’nâ Hüzn ile baña beñzeyemez bülbül-i şeydâ Cân almada nâzüklik ile la’lüñe söz yok Hâlüñ dahı bir dânedurur fitnede ammâ…
- Hüsnüñ Ziyâsı Pertev-i Nûr-ı Kıdem Gibi
Hüsnüñ ziyâsı pertev-i nûr-ı kıdem gibi Rûşen cemâlüñ âyinesi subh-dem gibi Âlem harîm-i hürmet-i kûyuñda muhterem Vasluñ harâm ‘âşıka sayd-ı Harem gibi…
- Îd Yaklaşdı Döşensün Yine Kasr u Dîvân
Îd yaklaşdı döşensün yine kasr u dîvân Çıkup eyvân-ı sa’âdetde buyursun Sultân Der-i dergâhına ‘azm eylesün eşrâf-ı diyâr İşigi hâkine yüzler süre gelsün a’yân…