Hüsn İle Saña Öykünemez Çün Gül-i Ra’nâ

Hüsn ile saña öykünemez çün gül-i ra’nâ

Hüzn ile baña beñzeyemez bülbül-i şeydâ

Cân almada nâzüklik ile la’lüñe söz yok

Hâlüñ dahı bir dânedurur fitnede ammâ

Tugrası berâtuñ yazılur ekseri altun

Rûyuñda kaşuñ zerd olur ise n’ola şâhâ

Bezm içre sürâhi gibi kan agladugum bu

Sâkî lebüñe kan yagı oldı mey-i hamrâ

İller yiye şeftâlûsını bâg-ı cemâlüñ

Ey sîb-zekan Bâkî nice bir diye eyvâ