Gülşene Altun Varaklar Zeyn İ Düp Bâd-ı Hazân

Gülşene altun varaklar zeyn idüp bâd-ı hazân

Güyiyâ zer-kûblar dükkânı oldı gülsitân

Rişte-i bârân gümiş tel sîm-keş ebr-i harîf

İki çarha döndiler gûyâ zemîn ü âsmân

Berg-i bîdi bâgda âb-ı revân üzre görüp

Didiler akmış gılâfından bu tîg-i zer-nişân

Reh-güzâr-ı bâga ser-tâ-pâ dökilmiş berg-i zer

Sandum altun tebsiler konmış simât-ı husrevân

Bâgda gerdân ider evrâkı sanmañ gird-bâd

İndiler seyyâreler kılmaga seyr-i bûstân

Perr ü bâl açmış yeşil tûtî iken berg-i çenâr

Zerd olup ser-pençe-i şeh-bâza dönmişdür hemân

Râygân aldum sanurdı la’l u yâkûtı velî

Şimdi nakd altun sayar turmış nihâl-i ergavân

Kanlu yaş dökmiş ruh-ı zerd ü gubâr-âlûdına

Var ise dehrüñ fenâsın añdı mîr-i ‘âşıkân

Saltanat tâcın geyen ‘âlemde magrûr olmasun

Nice sultân börkin almışdur begüm bâd-ı hazân

Gerçi merdâne soyındı girdi meydâne dıraht

Geldi kış basdı velîkin virmedi asla emân

Dest-bürd-i sarsarı âhir görüp şâh-ı çenâr

Didi el arkası yirde âferînler pehlevân

Jâle vü berg-i hazândan pür-zer ü gevher çemen

Gülşene varın nisâr itdi meger deryâ vü kân

Gevher-i sîr-âb şeb-nem gûşvâr-ı zer varak

Sahn-ı büstân oldı gûyâ çâr-sûy-ı zer-gerân

Şöyle beñzer kim hat-ı âyât-ı rahmetdür çemen

Bâd-ı subh itmişdür altun hall ile yir yir nişân

Bir yeşil garrâ zer-efşân kâgıd olmışdur çemen

Yaraşur yazılsa ger medh-i edîb-i nükte-dân

Hvâce-i ‘âlî-nazar ser-çeşme-i fazl u hüner

Dâver-i ferhunde-ahter kâm-bahş u kâmrân

Âfitâb-ı ‘âlem-ârâ-yı sipihr-i fazl o kim

Buldı re’y-i enveri feyziyle nûr u fer cihân

Ayagı topragıdur kühl-i cevâhir encüme

Âsitânı hâkidür iklîl-i fark-ı Farkadân

Rûzgâruñ şiddetinden gülşen-i bahtı masûn

Nitekim bâd-ı hazândan sahn-ı gülzâr-ı cinân

Safha-i âyîne-i ‘âlem-nümây-ı tab’ına

Cümle-i dünyâ vü mâ-fihâ musavverdür ‘ayân

Râh-ı bâga berg-i zer düşmiş degüldür serverâ

Reh-güzâruñda yüzin ferş itdi mâh-ı âsmân

Eyleyüpdür feyz-i hûrşîd-i kemâl-i sun’ ile

Zât-i pâküñ gevherin perverde kân-ı Kün fe-kân

Meclisüñde kalbi altun gibi sâfî olmayan

Kâl ocagından halâs olmaz kılursañ imtihân

Âfet-i bâd-ı hazândan tâ ebed mahfûz olur

Bâg-ı dehre hüsn-i tedbîrüñ olursa bâgbân

Sarsar-ı gam fikrüm evrâkın perîşân eyledi

Çihre-i zerdüm belâdan buldı reng-i za’ferân

Cür’a-i câm-ı belâ-encâm-ı gam bî-hûş idüp

Âkıbet kıldı humâr-ı derd ü mihnet ser-girân

Cür’aveş ayakda kodı sâkî-i devrân beni

Dest-gîr ol ey emîr-i meclis-i devr-i zamân

Himmetüñ şimşâdınuñ şâh-ı bülendi var iken

Kanda yapsun şâh-bâz-ı tab’-ı Bâkî âşiyân

Destüme alsam kalem nazm-ı bedi’ümle benem

Nîze-bâz-ı ‘arsa-i mülk-i ma’ânî vü beyân

Ben kemend-endâz-ı meydân-ı belâgat olalı

Halka-i teslîme geçmişdür ser-i gerden-keşân

Pehlevân-ı ‘arsa-i nazmem diyen ferzâneler

Bir iki zâr u zebûnumdur za’îf ü nâ-tevân

Muttasıl şi’rüm yazarken hâme turmaz deprenür

Neydür anı gûyiyâ lerzân ider âb-ı revân

Bâg u bustân içre tâ ola bisât-ı sebzeye

Subh-dem berg-ı hazândan katre-i şeb-nem çekân

Her seher sahn-ı zümürrüd-gûn-ı gerdûn üstine

Âfıtâb altun tabakdan tâ ola gevher-feşân

Mesned-i rif’atde genc-efşân-ı ihsân ol müdâm

Ömr ü devlet pâydâr ikbâl ü ‘izzet câvidân