Attila İlhan Şiirleri

öyle büyük hicran ki cam çerçeve bırakmıyor kırdı kapıları döküldü sokağa havada yangın kokusu itfaiye sirenleri…

Boynuna o yeşil fuları sarma çocuk Gece trenlerine binme, kaybolursun Sokaklarda mızıka çalma çocuk Vurulursun...

Zaman olmuştur ki Dumanlı havuzlarda soğuk nilüferler Bulutlara savrulmuş ateş kuşları Korkulu bir hicranı söyler…

Şamdanları dolanınca eski zaman sevdalarının Başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegahın Nemli yumuşaklığı tende denizden gelen ahın Gizemli kanatları ruhta ölüm karanlığının Başlar ay doğarken saltanatı sultan-ı yegahın…

hangi bulutlara niçin sarındın gözlerindeki mavi kimin gökyüzü süheyla değildi başkaydı adın gülüşlerin donuk neş'e öksüzü o erken sonbahar görüntüsü…

Öbür ışıkları getir hadi süleyman Bulvarın ortasında dur bağırma Senin için bir yağmur hazırladım Hadi ışıkları getir yağdıracağım…

yolumdan çekil yavrum bağlasalar duramam demir asa demir çarık dedim neyleyim! yolculuk dedim…

şaşı rıdvan şaşı allahın belası yaradana yan bakmış yedi silsilesi dua namaz bilmez kara kara kafir yek gözü mercimek yek gözü çakır şaşı rıdvan şaşı allahınbelası…

varsa devran içinde devran bu devranın devranıyız biz o canlar ki cananından taşra düşmüştür cananıyız biz…

Seni kim çizebilir şubat yolcusu Yalnız akşam olsun dağınık olsun Ceplerinde bozuk bir bulut uğultusu Geceleyin dörtte bir ölüm korkusu Dörtte dört sabaha karşı yağmursun…

-babam şair bedri ilhan'a...- olmuyor neyleyim olmuyor velinimetim efendim olmuyor yirminci asırda tarz-ı kadim üzre gazeller söylemek…

son yolcunun adı attila ilhan’dı miyoptu kısa boylu bir adamdı dostu yoktu yalnızlığı vardı yazı makinasıyla binmişti bizimle konuşmaktan çekinmişti…

ayın yirmi dördünde nairobi'de ol ilk yağmurlarla birlikte geleceğim eğer ben gelemezsem yağmurlar gelecek otelin penceresinden duyabilirsin akdeniz polisi telsizci hamdi'yi arıyor…

kasım’da bir çarşamba çatladı yarısını çaldılar yarısını ben çaldım on üç gün dudak dudak yaşadım dün gece kayboldu beni bıraktı bir cıgara yaktım telefon ettim…

işte sa majeste izmir şehri 54 55 kışında kralımız gebersek yıldızları dağıtsak kaygısız kılı kıpırdamıyor

tut ki gecedir karanlık sıvaşır ellerine camlardan birden kırmızıya döner trafik ışıkları kükürtlü dumanlar yükselir…

/ salı gecesi / kara bir balta buldu akşam vuracak noktayı hücreler doldu bir ıslık en yakın maçka tramvayı kim bırakmış yalnızlığıma bu hüzzâm şarkıyı…

uçuk kızlar sızıyor uykularına soğuk elleri mosmor gözleri loş fena halde sarhoş içine ağlayan ayılamayacak bugünden yarına…

yıllar var ki serçeleri unutmuşum üzerimden gökyüzünü almışlar gibi asfaltların karanlığında boğulmuşum ufacık oysa hep böyle uçuşurlarmış karlı ağaçların arasındaki alfabemdeki…

su korkusuna uğradığım geceler yıldızsız geceler ıssız bir ova ıslığıyla kulaklarıma dolan artık ne bir tek satır yazıyorum ne bir tek satır okuyorum…

bir ağaç dalına asılı lüks lambasının üç köylü su gibi dökünerek çıplak aydınlığını ağız ağıza yüklü bir traktör römorkundan ışık damlıyor tuzlu bir ter halinde burunlarından…

bir gece nevin çizmeli gözleri pala parıltısı kırbaca sarılmış eli mümkün değil anlaşılması burun delikleri titrek…

Gözlerin gözlerime değince Felaketim olurdu, ağlardım Beni sevmiyordun, bilirdim Bir sevdiğin vardı, duyardım Çöp gibi bir oğlan, ipince…

haçan demir dökende ateş yiyesim gelir gök sofraya çökende doruktan sesim gelir dağdan yürek sökende…

kadınsa kadın doktor spiedell dudakları kalın buğulu üstüne yoktur linda'nın doktor spiedell benim linda'nın…

burnu eğik adımları tüy gibi kalleş bir çoban köpeği solumasıyla ansızın bastırdı yağmur akşamın iki parmak berisinde ıslanıyoruz gönül ferahıyla kardeş kardeş yabanî nar fidanları…

o gemiler ki yağmur taşır gece sabaha karşı birden korkularımıza bulaşır gök gürültüsüyle derinden o gemiler ki yağmur taşır…

elimden tut yoksa düşeceğim yoksa bir bir yıldızlar düşecek eğer şairsem beni tanırsan yağmurdan korktuğumu bilirsen gözlerim aklına gelirse…

Yağmurda Sis Düdükleri imdat çığlıkları mıdır bir felaketi mi duyururlar anlaşılmaz söyledikleri…

ne büyük bir yalan bu şehir karşı sahil yağmur bulutları ışıklar üstüne teyellenir bir yanılsamanın ışıkları epeyce titrek…