Attila İlhan Şiirleri

ben hiç böylesini görmemiştim vurdun kanıma girdin itirazım var sımsıcak bir merhaba diyecektim başımı usulca dizine koyacaktım dört gün dört gece susacaktım…

bu ağır soluklu adamlar işçi olacaklar dudakları yanık kötü cıgaralardan avuçlarının dibi delinmiş ayakları yere heybetle basıyor birileri gümüşhâne'den…

fırat rüzgâra karşı aktığı zaman suyun yüzü telâşlı bir korkuyla ürperir atmaca kayalıklarında poyrazın yalçın soluğu dökülür sığırcıklar çıplak kavaklardan…

Basmane’de Gaziler Caddesi’ne küçük bir yağmur götürdüm siz böyle akşamüstü görmediniz gizlice bir şarap tuttum…

Bütün kapılar kapandı, dışardayım Birden karşıma çıkmayın korkuyorum Uykusuzum fena halde, sokaktayım Karanlık bastırdı mı bozuluyorum…

Korkacak bir şey yok hesap tamam Sıram geldi mi hatta güleceğim Kendimi hazırladım biliyorum Önce turgut arkasından ömer haybo Daha sonra varujan sonra nureddin…

Geçerdi hep Pırıltılı kanunlar Neves gecelerden İhtimal buhranlı gecelerdi hep Yüreğinde yalnızlığın tortusu…

GİBİ REDİFLİ GAZEL yorgun kadınlar içtik yalnızlıktan uğuldayan tuzlu kan gibi nice akşamlar devirdik…

1. zehirli karanfiller büyüttüm dargınlığımın saksılarında biberli kokuları vardı…

hacı murad'la olduk eski kafkasya'da ihtiyar çuvaşgili santur çalıyordu ne çaldığı zaten anlaşılmıyordu oğlu belki o saat asılıyordu şarap patlak vermişti isyan masada…

sanki o karanfiller vazosunda duruyor boğaz'ın laciverdine aydan dağılan ışık eli saydam bir büyü elime dokunuyor ikimiz sanki hayal tepeden tırnağa âşık asla görülmeyecek bir filmde yaşamıştık…

yagmurda çıkıp geleceksin hannelise yagmur gozlerinden cikip gelecek bir ogle sonu paris'te hannelise bir kahvede grandaboulevardsturkusunu calacaklar paris ve yapraklar sararmis etrafımda…

sen şimdi yanımda yepyeni bir türkü gibisin hiç görmediğim yıldızlar gözlerine doğmuş bir büyüklük duygusu dağlar gibi yüreğinde ah biz mutluluğu böyle aranıp duracak mıyız yağmur hep böyle yağacak mı hatıralara…

bu döşeği sen mi serdin elin dert görmesin ana ana uyuyacağım ninni çağır danalar girsin bostana çetin bir yoruk kızı hoyrat murat dağ'ından bir papatya getirsin bir gelincik getirsin elimden tutsun beni Metristepe'ye götürsün…

sabah olmak her gece kolay mı sanırsınız bulutları dağıtıp güneş olarak doğmak denizle gök arasında çiy yorgunu şehre kurşun kubbeleri buğulu minareleri ıslak soğuk bir trenden inmiştiniz / yalnızdınız…

o kitabı da okudum bitirdim hani o genç kızın beni unuttuğu bir ara fena halde fikrindeydim dudağındaki nem gözündeki buğu…

biz buralı türk düşük bıyıklı yedi toprağa düşük allah diyen barut yalamışlı tekbir soluklu üç hilâl dökülür ellerinden uf içi kalabalık büyük allah…

beykoz'da bir balkonda alıngan bir ud buldular ay buluta giriyor yıldızlarla doldu sular ağaçlar mehtabı dağıtıyorlardı unutuldular ölmekle sevmek hiç yakınlaşmamışlardı bu kadar infilâk edebilirler dudak dudağa bir dokunsalar…

cam ipliğinden sıkı dokunmuştur kristal vitrindeki bu loş kadın soğuk tenhalığında kaşları alnının ince bir hayretle sanki donmuştur yansımaları sokağa vurmuştur…

birden demir kuşlar fazla şehir demir ağaçların tamamladığı yeşilden sarıya gözleri değişir gagaları kırmızı neon yaprağı asmalımesçit'te dolmuş durağı…

onlara ün mü gelir bazı ses mi duyarlar yumuşak bir kedere ufalır bakışları idam mahkumlarıdır aslında ihtiyarlar ölüme koşullanmış bütün davranışları yorgun öksürükleri oturup kalkışları…

ikinizden hanginizin saçları gece laciverdi siyah yıldız tozundan ışıltılı ve zengin…

kanatları parça parça bu ağustos geceleri yıldızlar kaynarken şangır şungur ayaklarımın dibine dökülen sen eğer yine istanbul'san…

o kızı nerede nasıl görsem aklımı başımdan alır ağzı saçları şıra köpüğü desem kaşları bıçak izi kırmızı…

Kadınlar sonbahar yapraklarını dökmeye başlar Titrek dudaklarında sarışın bir keder Nabız kaybolur kan susar dolaşım yavaşlar Sisli bir nebuloz gökte yazılmamış şiirler…

Sabit dudak ruju epeyce telefon Kirpikleri devirip göğüs geçirmeler Burnu rendelenmiş memeleri silikon Ağızlıkla çakmağın alevini içmeler Yarı ömrü meyhane yarısı berber…

Gecenin arkasında bir yerde Ufaldıkça gaz lambaları Nehrin omuzlarına yaslanıp yaslı bir dindar Yalnızlıktan soğumuş dağlar Kalpaklı bir süvari dolaşırmış gizlilerde…

eflatun gözlerin olduğunu bilmiyordum gece yarısını yaşamaktan yorgunum ayazın avucunda unutmuştun ellerini…

Prenses Zinia’ya Uzun rüzgârlar karanlığın dalgın sansarları Atlayıp dağıtırlar telaşlarıyla ürperen karları Sihirli bir lambadır bardaktaki güller gecede…

bir gül takıp ta sevdalı her gece saçlarına çıktı mı deprem sanırdın ' kara kız ' kantosuna titreşir kadehler camlar kırılır alkışlardan muammer bey'in gözdesi karantina'lı despina…