Utanmak

su korkusuna uğradığım geceler

yıldızsız geceler

ıssız bir ova ıslığıyla kulaklarıma dolan

artık ne bir tek satır yazıyorum

ne bir tek satır okuyorum

herhangi bir kitaptan

gözlerim sonuna kadar karanlığa açılmış bir

deniz feneri inat ve çalışkanlığıyla durup durup

kırık sakallı bir dağ köylüsüne bakıyorum

damarları düğümlü kuvayı milliyeci ellerine

ve göz kapaklarının arkasından

bir yeraltı nehri gibi gizli gizli akan

devler yorgunluğuna

utanıyorum