Sunay Akın Şiirleri

Denize düşen Bir oyuncaktır Kız Kulesi. Soruyorum berber koltuğundan İki ayna arasında Akıp giden görüntüme,…

Ezilmiş bir çocukluk benimkisi bir iskelenin vapurların yanaştığı yüzüne asılıdır üç tekerlekli bisikletimin lastikleri…

yol kenarındaki yağmur mazgallarını kumbara sanıp harçlığımı atardım bu yüzden en çok…

Sağır ve dilsiz ki okşarken sevgilisinin tenini elleriyle hem sevişir hem konuşur

Özgürlük kitabının sayfaları arasına cellatların kurduğu darağacındaki ip yarım kalan…

Geçim parası için nice yaşlının eski İstanbul evlerinden getirdiği eşyalar üstüne kar koyulup…

Telefon santralleri beni sana bağlar sevgilim nükleer santraller ölüme gökyüzünün nerede olduğunu soran…

Son evi gösterin bana İstanbul'da vapur sesinin duyulduğu ki kapısını çalıp söyleyeyim içindekilere daha çok kedi yavrusu ezilsin diye…

Mahalledeki en güzel kızın duvara aynasından yansıttığı ışığı nedendir bilmem hep ben yakalardım…

İki rayı gibiyiz bir tren yolunun yakın olması neyi değiştirir son istasyonun

Her satırı mendireğe dizili karabatağa benzeyen bir mektup bırakarak balıkçı koyundan sisler içinde uzaklaşan kayık gibi…

Ekmek kırıntıları serpiyorum cephede kumtorbaları üstüne su verirken evinde generalim…

Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim ne de iyileştirebildim bir yaramı ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna…

O siyahtı kurşuna dizenler beyaz silah sesinden ürkerek gökyüzüne uçuşan kuşlar…

Beyaz adam küçücüktü ilk geldiğinde ve oturmaktan bütün kemikleri sızlıyordu büyük teknesinde…

Türkçeyi askerde öğrenen bir Kürt dost olduğu martıya heceletir etiketini: Hayal nice kırıklığı yapıştırır Kız Kulesi…

Artıyor kara çarşaflılar yurdumun her köşesinde neden olacak siyaha boyanıp kadınlara giydiriliyor…

eşit olmadığı söylenir insanların aynı boyda olmayan beş parmağı gibi bir elin…

Usulca verir misiniz son nefesinizi yolunu şaşırmasın diye yastığınızda gezinen…

Kestik artık umudu yağmurdan yürek biçimini alsa da gökyüzündeki küçük bulut

I Buzdağına çarptın mı bilmiyorum ama Titanik gibi oldu batışın bir sen vardın çünkü…

Aslında ben daha güzel ölürdüm arka bahçede askercilik oynarken tahta tüfeğimle toprağa uzanır annemin sesiyle doğrulurdum hemen -Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!…

Gördünüz mü keyfini generalin başını sıkarken yüzünde çıkan sivil'cenin…

Afiyetle yiyor gökten düşen üç elmayı apartmandaki çocuklar annemin her gece anlattığı öykülerin sonunda…

Galata köprüsü kaldırılınca boynu hep bükük kalacaktır altından geçmek için bacasını kıran…

Büyüklerle ben yapamıyorum çocuklar da almıyor beni oyunlarına devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak sıkışmış bir çekmece gibiyim…

Kesik bileklerimi göstererek girdim sinema kapısından içeri bendim sefer öncesi korkaklar kadınlarının yanına dönsün sözüyle padişahın…

Oybirliğiyle koyunlar keçiyi seçer kendilerine başkan oysa sürünün başına kurdun akrabası…

I Ne zaman bir çocuk ölse gözü evlerinde annesinin kavurduğu helvada…

benden kısadır boyun bir köy otobüsünün dağa tırmanması gibi uzanırsın dudaklarıma…