62 Tavşanı

Denize düşen

Bir oyuncaktır Kız Kulesi.

Soruyorum berber koltuğundan

İki ayna arasında

Akıp giden görüntüme,

Şair olanımız hangisi?

Pencere tüllerine

Gelinlik diye sarılan

O küçük kız nerede şimdi?

Gemim çoktan battı,

Denize inen tüm filikalarıma

Erkekler bindi.

Duvardaki yangın düğmesini

Örten cam parçasıyım.

Kurtuluşun olacaksa,

Hiç düşünme,

Ayakkabının topuğuyla

Kır beni.

İnanıyorum uzaylılara,

Duymalıyım birilerinden,

Yıldızlardan nasıl

Görünürdü diye

Mahallemizdeki yazlık

Sinema.

Öğrendim saat kulelerini

Kibrit kutularından.

Bağışla beni,

İki dünya savaşının

Yaşanıldığı yüzyılda,

Nüfus cüzdanımdaki 62'den

yaptığım tavşan...