Sunay Akın Şiirleri

Ayak izleri ki görülmez kar kelimesinin geçtiği her şiirde yiyecek arayan serçenin

I Toprağın altından bağlanıyor artık telefon telleri ve bir telaş yüreğini sarıyor serçelerin…

Saçak altına sığınmış göçmen kuşun kar tanecikleri arasında düşen beyaz tüyünü de görebilmek…

Sözgelimi bir cenaze törenine katılır gibi yürüyorum sokaklarda ve iğneyle tutturulmuş çocukluk fotoğrafım…

Kardeş payı yapmak için mi uzattın süngünü elimdeki elmaya

Hayırsız oğluyum babamın hiç büyümeyen hâlâ Topkapı'ya doğru uzanır kimsecikler görmeden hınzır bir çocuk gibi…

İstanbul'da bir şehir hatları vapuruna verildi adım iki kıyı arasında usanmadan dolaşır…

tozlu bir şemsiye durur çatı katındaki odanın kuytu bir köşesinde kumaşındaki eski yağmurların hüzünlü kokusuyla…

Nazım Hikmet vapuru deniz ile arasına dökülen asfaltı kırar ve özgürlüğüne kavuşturur salacak iskelesini…

Tahtların altındaki sümükleri silmezler çünkü ata yadigarıdırlar ve müzelerde görmemesi için halkın bir camekanın içinde…

Aşkımız bitti yüreğim burkularak soluyorum bunu çünkü bir yangın kovasının içindeki durgun suda beyaz bir kelebeğin boğulması…

nasıl kıskanmam seni ey liman bir köşende şarap içerken tek başıma kadın adı taşıyan gemilerin biri çıkıp…

Çocuk hastanesinin karşısındaki oyuncakçı gün geçtikçe artan kazancı için şükreder Tanrı'ya…

Ne kadar aradıysam suyunda bulamadım tak'ları zaman denilen kuyunun yüzümde bu yüzden yalnızca tik'lerini taşırım…

Vidayla tutturuldukça onca nükleer bomba silahlanmaya karşı tek umuttur halkın elindeki…

Mustafa Öz'e Girecektin elbette trapezcinin gÃķzÞne sendin çÞnkÞ salÄąncakta ellerini…

Tutsak olacağını bilerek yine bu sabah demirparmaklıktan içeri usulca sızdı güneş…

Şemsiye yapımcıları ıslanmaktan tek kişiyi koruyacak genişlikte kesince kumaşları yağmur değil…

Nasıl unutursun ilk gunleriydi İstanbul'a taşındığınızın usulca dokunmuştun hanımeli kokan bir duvara yaslı beyaz bisiklete -Binmek ister misin…

Yoksul bir çocuk görsem, yağmur altında üşüyen köprü olmak geçer hiç değilse içimden...

Yüreğim ıslaktır benim Kuytularda ağlamaktan Ve hafif uçuktur rengi Kurusun diye kaç kez Güneşe asılmaktan

Çarmıha gerildiği yaşta İsa'nın avuçlarımdan tutan iki çocukla çiviliyim yaşama aşk bardağını çalkaladığım su olmak kırılacak eşya taşıyan…