Saray Köftesi

Cebinde parası yok ama yoksul değil

İleri görüşleri var okumuşluğu yok

Canı hürriyet çekmiş saray köftesi yiyor

Koca bir konağın iç odasında

Bin dokuz yüz beşte İstanbul’u düşünüyor

Bin dokuz yüz beşte İstanbul’da

Bir semai kahvesinde şiir okunuyor.

Siz de okuyun o şiir güzel

Efendim kim demiş üftâdegânında muhabbet yok

Bin dokuz elli üçte İstanbul’da

Evin küçük beyi saray köftesi yiyor

Siz de yiyin iç odalara çekilin de

İçinize hüzün akıtın iyimser olun biraz

Para pul düşünmeyin sakın

Kötü işler gelmesin aklınıza

Kılığı yok mu bir adamın yoksul demeyin

Ot mu yiyor ekmek mi görmemezlikten geleceksiniz

Bakın bakın bakın

Döşeklere yaz kokuları sinmiş duydunuz mu

Bilir bilmez ötüşleri var toprağın içinizde

Kim demiş tabiatta düzen var diye

Aç bir kedi duvara sürtünüyor onu da görün

Atın kendinizi çalgıların çağanların içine

Uygarlığı insan işlerini bilginler düşünsün

Ardarda betikler yazsınlar size ne

Böyle yaşıyacaksınız işte söz yok

Ölümsüz bir çiçek sofranızda

Yaz güneşi pembeden kırmızıya kırmızıdan pembeye

Kapılar pencereler tabiatla oynaşacak

Bu düzen size insanlığınızı unutturacak