Kaybolan Şiir / Hayretlerimiz

İlim diye bağlansa boynun

Secdeye gecikir alnın

Konuşsan dilin uzar

Yalan olur gıybet yürür

Elde asa giydi çarık

De hangi günah beldesinde

Alnını yere koydunsa bile

Acep yakın mısın gaflet misin

Say boynunu vuruyorlar

Zebaniler bir takım

Bir zaman böyle geçti

Geldin sona, tıkandı nefes borun

Bu son güneş bu ilk adım

İkisi de malın hangisi kararın

Bil tefekkür koruna düşsen

Ödün kopmaz zalimden,dersin Allah daim

Elin şakaklarında yangın

öyle fikret çatlasın başın

Doğrul! belin iki kat yüzün solgun

Sarılık değilsin mağlup mu oldun

Toprak yer seni,etini kemiğini

İman ancak, sığmaz ağzına çevirmez dili

Sözde şehvet dilde şehvet

Hani sükut tevazu uzlet

Sen konuş şeytan mütebessim

Nerde korku karar basiret

Her sözün zarara

Emri maruf nehyi münker bir de Allahı anmak müstesna

Her haykıranın takıldın ardına

Eğildin her rüzgarda

İster misin makakam rütbe ölümden sonra

Allahı hakim bil diğerlerin mahkumun-aleyh

Gitti haznedar

Hazine kaldı (biz gibin) sarhoşlara