Doğa - Yılan - Kadın - Ana

Doğa seyiriyor gördüm döşüm

Okşanıyor gibi duyarak

Bir yılan ve arkasında halkı

Doğruldu kayadan gerilenerek

Bir bütünlükle kayayı toprağı

Kuşların çevirdiği havayı

Kapsanarak bir bütünlükle

Ve ışık boşluk bırakmadan akıyordu

Yere yapışmış ve doğudan

Ve batıya şeffaf hırçınlanmadan dehşetli

Güneş bakıyordu kayalardan

Kumları sıyırarak denize

Bir yılan doğruldu uzun

Kayasını güneşi ve ovuğunu sevmekten bilge

"Uzaklara bakışım unutulmaz ısınışım"

Ses ver komşu kızı

Çiçeklere su ver

Dudağında açan gülleri göster

Başörtülerin ne hoş ne güzel

Kınalı ellerinle

Şu akrebe bir yelken bir dümen ver

Hey komşu kadın

Dost kadın

Zeynep miydi senin adın

Ormanda ağaçlara

Tırmanırsa

Binlerce çocuk

Bahçede

Bir tek erik ağacına

Yoksa tırmanacak bir çocuk

Doğa seyirmeye başlar ve aşksızlık

Bir yılan doğrulmalığı giyer ve güneş

Tende çalışır

Teni burar burar ve güneş

Dönüşür kayalardan denize dökülen şelalelere

Ana

Ekmek tahtasında bir yufka ve bir düş

Kurar gibi gidip gelen el

Eğilen ekmeğe sıcaklığını veren beden

Sacın alevini alan incelik

İçinde tereyağı eriyen bazlamayı

Ana

Aç çocuğa bir atlı gibi yetiştirir

Yoksa çocuk

Elde kalmaz dağılır

Yuvadan kopmak isteyecektir