Kasîde-i Bâkî Berây-ı Mehemmed Çelebi

Urınup farkına bir tâc-ı mücevher sünbül

Oldı iklîm-i çemen tahtına server sünbül

Şeh-levendâne şikest eyledi tarf-ı külehin

Gögsinüñ dügmelerin çözdi ser-â-ser sünbül

Oldı gülşen yine bir dil-ber-i müşgîn mergûl

Şol kadar virdi aña zînet ü zîver sünbül

Çihre gül sîne semen çeşm-i mükehhal nergis

Hat çemen gonca dehen ca’d-ı mu’anber sünbül

Yazdurup müşg ile boynına hamâ’il takdı

Kendüye itmek içün halkı musahhar sünbül

Sahn-ı gülzâra gelüp eyledi arz-ı dîdâr

Jâlelerden takınup gûşına gevher sünbül

Beñzer ol bûy-ı dil-âvîz ile mûy-ı yâre

Başlar üzre n’ola ger eyler ise yir sünbül

Yine gömgök tere batmış çıka geldi çemene

Nev-bahâr irdi diyü virdi haberler sünbül

Beden-i pâki neden böyle olurdı hoş-bû

Olmasa müşg ü gül-âb ile muhammer sünbül

Var ise bencileyin ‘âşık-ı zâr olmışdur

Gök gök itmiş döginüp cismini yir yir sünbül

Aşk sevdâlarına ugramasa kalmaz idi

Mûy-ı jülîde ile bir ten-i lâgar sünbül

Yine Fir’avn-ı şitâ ceyşine Mûsâ-mânend

Eyledi elde ‘asâsını bir ejder sünbül

Nev-’arûs-ı çemene mâşıtadur fasl-ı bahâr

Kim anuñ hâme-i müşgînine beñzer sünbül

Sâkıyâ zevrakı sür bâd-ı bahâr esdi yine

Sebzezâr oldı yem-i ahdar u lenger sünbül

Sahn-ı gülşende yatupdur gice var ise meger

Ki takınmış seherî başına güller sünbül

Bürüdi kendinüñ etrâfını bâl ü per ile

Yine tâvûs-sıfat cilveler eyler sünbül

Yine ferrâş-sıfat destine cârûb almış

Ki ide hidmet-i hâk-i der-i dâver sünbül

Fâzıl-ı dehr Mehemmed Çelebi kim eflâk

Bâg-ı fazlında tokuz dânelü bir ter sünbül

Olamaz reh-güzeri hâkine hem-pâ ‘anber

İdemez turrasına kendüyi hem-ser sünbül

Geldi bir Hindû-yı bî-çâre-sıfat işigüñe

Garazı bu ki kapuñda ola çâker sünbül

Bâg-ı lutfuñda meh ü mihr iki ahkar nergis

Keremüñ gülşenine sünbüle kemter sünbül

Bûy-ı hulkuñla güzâr eylemese bâga nesîm

İdemez halk dimâgını mu’attar sünbül

Bulsa bârân-ı sehâñ ile eger neşv ü nemâ

Kad-i bâlâ çeke mânend-i sanavber sünbül

Ebr-i cûduñdan eger irse nem-i in’âmuñ

Bitüre hâre gül ü lâle vü mermer sünbül

Ger tokınsa nefes-i lutf u dem-i ihsânuñ

Gidere dûd-ı kebûdı vire âzer sünbül

Nûr’-bahş olsa eger bâga çerâg-ı lutfuñ

Şem’vâr eyleye etrâfı münevver sünbül

Cür’a-rîz olsa eger gülşene câm-ı keremüñ

Tuta nergis-sıfat elde kadeh-i zer sünbül

Hâline ‘ayn-ı ‘inâyetle nigâh eyler iseñ

Göz açup ide nazar niteki ‘abher sünbül

Bezmüñe gelmek ile bu ne kerâmetdür kim

Dimeye sayf u şitâ bitüre micmer sünbül

Dâne hat jâle nukat nefha-i müşgîn ma’nâ

Yazdı levh-i çemene bir gazel-i ter sünbül

Gam-ı gîsûñ ile âşüfte degül ger sünbül

Ne içün böyle perîşân olur ekser sünbül

Var ise turralaruñ bâg-ı cinân sünbülidür

Kopmadı bagdan ol resme mu’anber sünbül

Goncanuñ cânı mı var öyküne la’l-i lebüñe

Zülfüñe kaç başı var ola ber-â-ber sünbül

Bâde-i la’lüne hemşîre şarâb-ı gülfâm

Zülf-i müşgîn-i semensâña birâder sünbül

Hûb olur ‘ârızuñ üstinde o hatt-ı müşgîn

Âb-ı nâb içre turur tâze vü hoşter sünbül

Lâle reşk-i ruh-ı gül-gûnuñ ile pâder-gil

Gam-ı zülfüñle perîşân u mükedder sünbül

Nice teşbîh idem agzuña bir ebkem gonca

Nice nisbet kılam ol zülfe ber-â-ber sünbül

Dûdlar çıkdı yanup reşk-i ruhuñ nârına bâg

Câ-be-câ sanma çemende görinenler sünbül

Ruhlaruñ üzre yatur zülf-i semensâ gûyâ

Gül-i terden idinür kendüye bister sünbül

Hat-ı müşgîn-i leb-i la’lüñe mânend olmaz

Bulsa ger perveriş-i çeşme-i Kevser sünbül

Yaraşur zülf ü ruhuñ vasfına defter yazsam

Kâgıdı berg-i gül ola hat-ı defter sünbül

Levh-i hâtırda hatuñ nakşını tasvîr itdüm

Olmadın safha-i gülzâra musavver sünbül

Nazm-ı eşhâsa kıyâs eyleme Bâkî şi’rin

Ola mı her giyeh-i huşke ber-â-ber sünbül

Gerçi sünbül çog olur gülşen-i ‘âlemdür bu

Lîk rengîn ü mutarrâ olamaz her sünbül

N’ola kadr ü şerefüñ sâl-be-sâl olsa mezîd

Her yıl arturmadadur dâneyi dirler sünbül

Götürüp tâ ki şehenşâh-ı bahâruñ tûgın

Getüre cünd-i şitâ üstine leşker sünbül

Ser-i a’dâña taka seng-i melâmet güller

Ola düşmenlerüñüñ başına şeş-per sünbül