Kıldı Afâkı Münevver

Kıldı âfâkı münevver tal’at-ı rahşân-ı ‘îd

Halka dîbâlar geyürdi mâh-ı nûr-efşân-ı ‘îd

Câme-i dîbâ ile tâvûs-ı zerrîn-bâldür

Dil-rübâ kim eyler ol reftâr ile cevlân-ı ‘îd

Ayaguñ tozıyla vezn itmez birin ehl-i nazar

Toptolu Yûsuf-likâlarla bu gün mîzân-ı ‘îd

Salınur her şâh-ı gül nâzük nihâl-i ergavân

Bâg-ı cennetden nişan virdi bahâristân-ı ‘îd

Sâkıyâ rıtl-ı girân eksük gerekmez aradan

Yahşı agırlanmak ister hâsılı mihmân-ı ‘îd

Şimdi tîg-i cevr ile öldürme kurbân oldugum

‘Îd-ı Edhâ geldüginde idesin kurbân-ı ‘îd

‘Âşıka ihsân ise maksûd elüñde dûstum

Dest-bûsuñdur muhassal Bâkîye ihsân-ı ‘îd