Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri
Şiirler
151–180 / 339 şiir · sayfa 6/12- İslam
Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselam; Zaman ve mekan ustu biricik rejim, İslam
- İslam'ı Donduranlar
Onlar ki nefslerinde İslam’ı dondurular; İçlerinin kirini İslam’a kondururlar... 1978
- İstasyon
Burda gelir insana Bos gunlerin usancı Calar birden kampana Olum canından acı Sonra bir duduk oter…
- İste
Verirler "ben acizim, kudret senin" dedikçe Verenin şanı büyük, sen iste istedikçe! ..
- İş
Nasıl_niçin delisi aklı susturmakta iş; Sırtında binlerce yük namaza durmakta iş... 1978
- İşaret
O ki, pınar basında çeker suya hasret; Kadınında kadına, yurdunda yurda hasret. Yalan dünyada butun görünüşler iğreti; Her şey o şeye hazin benzeyişten ibaret.…
- İşim Acele
Gökte zamansızlık hangi noktada? Elindeyse yıldız yıldız hecele! Hüküm yazılıyken kara tahtada İnsan yine çare arar ecele!…
- İthal Malı
Bak ki,sahipsiz yurdun şu perişan haline, İş kaldı avrupadan hükümet ithaline! .. 1978
- Kabus
Zamanın tık_tıkları Güder yaratıkları Kan sızan pençesinde Beynimin yırtıkları Hayal, dalgıç ki arar…
- Kader
Kader, beyaz kağıda sütle yazılmış yazı; Elindeyse beyazdan, gelde sıyır beyazı! ..
- Kadın
Kalıp değil bir fikir... Elmas sorguçlu fakir; Açıkta sırrı bakir; Kadın...…
- Kadın Bacakları
Mustafa Şekib'e Her ayağın bastığı yerde sanki kalbim var, kalbim ki vahşi bir zevk alır ezilişinden. ömrümün geçtiği yolda bana sorsalar, gidiyorum bir kadın bacağının peşinden.…
- Kafile
Her şeyde bir tükeniş, her oluşta bir bitiş; Gökten ses: Ölümsüzler kafilesine yetiş!
- Kafiye
ne diye bu şuna şu buna kafiye? başa taş…
- Kahramanlık
Ne varsa çöplüğe at, belli başlı zamanlık; Ölümü öldürmekte olanca kahramanlık.
- Kaldırımlar
I Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında,…
- Kalmadı
Yıkılan sarayımdan tek bir nakış kalmadı; Dışa mıhlandı gözler, içe bakış kalmadı. (1983)
- Kamış
Ben gurbet rüzgârının üflediği kamışım... Bir su başında mahzun, yapayalnız kalmışım...
- Kapı
Kapı kapı,bu yolun son kapısı ölümse! Her kapıda ağlayıp,o kapıda gülümse.
- Kar
Derler ki,bu dünyada ne elde etsen kardır; El atmadan bitende acaba ne kar vardır? .. 1978
- Kara Tahta
Dünyayı yererken de yine onunla ilgim; Nefse el süremiyor kara tahtada silgim... (1982)
- Karacaahmet
Deryada sonsuzluğu zikretmeye ne zahmet! Al sana, derya gibi sonsuz Karacaahmet! Göbeğinde yalancı şehrin, sahici belde; Ona sor, gidenlerden kalan şey neymiş elde? Mezar, mezar, zıtların kenetlendiği nokta;…
- Karınca
Ruhum kelle şekeri, vehimlerse karınca; Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca.
- Kavanoz
Bir cümbüştür kopsa da, gece, yakamozlarda; Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda...
- Kavuşmak
Ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar; Kavuşmak nasıl olmaz, mademki ayrılık var?
- Kelime
İman. İhlas, vecd ve aşk, bunlar birer kelime, Kelimeyi boğardım verselerdi elime...
- Kervan
Yedi renkli Peygamber kuşağının altında, Kervanım yola çıktı, öncüsü kır atında...
- Kesiksiz Ân
Zamanın olmadığı diyar acaba nasıl? Kesiksiz bir ân mıdır bundan sonraki fasıl?
- Kevser
Yalnızlar! .. O havuzun çevresinde birleşme... Susuzlar! .. O havuzda suyu kesilmez kesme!
- Kolay
Kolay mı Kaf dağını çevirmek dolay dolay? Var ol ey ulvî zorluk, yere bat sefil kolay! (1982)