Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri

Her fikir, her inanış, tek mevsimlik vesselam; Zaman ve mekan ustu biricik rejim, İslam

Onlar ki nefslerinde İslam’ı dondurular; İçlerinin kirini İslam’a kondururlar... 1978

Burda gelir insana Bos gunlerin usancı Calar birden kampana Olum canından acı Sonra bir duduk oter…

Verirler "ben acizim, kudret senin" dedikçe Verenin şanı büyük, sen iste istedikçe! ..

Nasıl_niçin delisi aklı susturmakta iş; Sırtında binlerce yük namaza durmakta iş... 1978

O ki, pınar basında çeker suya hasret; Kadınında kadına, yurdunda yurda hasret. Yalan dünyada butun görünüşler iğreti; Her şey o şeye hazin benzeyişten ibaret.…

Gökte zamansızlık hangi noktada? Elindeyse yıldız yıldız hecele! Hüküm yazılıyken kara tahtada İnsan yine çare arar ecele!…

Bak ki,sahipsiz yurdun şu perişan haline, İş kaldı avrupadan hükümet ithaline! .. 1978

Zamanın tık_tıkları Güder yaratıkları Kan sızan pençesinde Beynimin yırtıkları Hayal, dalgıç ki arar…

Kader, beyaz kağıda sütle yazılmış yazı; Elindeyse beyazdan, gelde sıyır beyazı! ..

Kalıp değil bir fikir... Elmas sorguçlu fakir; Açıkta sırrı bakir; Kadın...…

Mustafa Şekib'e Her ayağın bastığı yerde sanki kalbim var, kalbim ki vahşi bir zevk alır ezilişinden. ömrümün geçtiği yolda bana sorsalar, gidiyorum bir kadın bacağının peşinden.…

Her şeyde bir tükeniş, her oluşta bir bitiş; Gökten ses: Ölümsüzler kafilesine yetiş!

ne diye bu şuna şu buna kafiye? başa taş…

Ne varsa çöplüğe at, belli başlı zamanlık; Ölümü öldürmekte olanca kahramanlık.

I Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum. Yolumun karanlığa saplanan noktasında,…

Yıkılan sarayımdan tek bir nakış kalmadı; Dışa mıhlandı gözler, içe bakış kalmadı. (1983)

Ben gurbet rüzgârının üflediği kamışım... Bir su başında mahzun, yapayalnız kalmışım...

Kapı kapı,bu yolun son kapısı ölümse! Her kapıda ağlayıp,o kapıda gülümse.

Derler ki,bu dünyada ne elde etsen kardır; El atmadan bitende acaba ne kar vardır? .. 1978

Dünyayı yererken de yine onunla ilgim; Nefse el süremiyor kara tahtada silgim... (1982)

Deryada sonsuzluğu zikretmeye ne zahmet! Al sana, derya gibi sonsuz Karacaahmet! Göbeğinde yalancı şehrin, sahici belde; Ona sor, gidenlerden kalan şey neymiş elde? Mezar, mezar, zıtların kenetlendiği nokta;…

Ruhum kelle şekeri, vehimlerse karınca; Kömürden kara rengim, onlar beni sarınca.

Bir cümbüştür kopsa da, gece, yakamozlarda; Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda...

Ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar; Kavuşmak nasıl olmaz, mademki ayrılık var?

İman. İhlas, vecd ve aşk, bunlar birer kelime, Kelimeyi boğardım verselerdi elime...

Yedi renkli Peygamber kuşağının altında, Kervanım yola çıktı, öncüsü kır atında...

Zamanın olmadığı diyar acaba nasıl? Kesiksiz bir ân mıdır bundan sonraki fasıl?

Yalnızlar! .. O havuzun çevresinde birleşme... Susuzlar! .. O havuzda suyu kesilmez kesme!

Kolay mı Kaf dağını çevirmek dolay dolay? Var ol ey ulvî zorluk, yere bat sefil kolay! (1982)