Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri

Mevsimler cücelere def çalıyor gerdekte, Devin yalnızlığını sular bestelemekte.

Şafakta, namaz vakti bana uzatılan zarf; Kelime bu zarftadır, gerisi sadece harf...

Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu,derken saniye... İlk düşünce,beni yokluk ısırdı: Sonum yokluk olsa bu varlık niye?…

"Zehirle pişmiş aşı yemeğe kimler gelir? " Dilsizce, yalnız Allah demeye kimler gelir?

(Adnan Menderesin İdamı Üzerine Üstad Bu Şiiri KalemeAlmıştır) Zeybeğimi bir kaç kızan,vurdular Çukurda üstüne taş doldurdular Ya bir de kalkarsa diye kurdular…

Zıtlar arası ahenk, af ve günah yarışta; Bütün zıtlar kavgada bütün zıtlar barışta....

Birazcık su ve kepek, şu kuduz nefse kifaf; Dünyada varsa söyle, sabaha çıkan zifaf! ..

Göğe çıkanlar vardı zikirden kanatlarla Şimdi de çıkanlar var betonarme katlarla...

Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta! Baba katiliyle baban bir safta! Bir de, geri adam, boynunda yafta... Halimi düşünüp yanma Mehmed'im! Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!…