Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri
Şiirler
331–339 / 339 şiir · sayfa 12/12- Zamane
Mevsimler cücelere def çalıyor gerdekte, Devin yalnızlığını sular bestelemekte.
- Zarf
Şafakta, namaz vakti bana uzatılan zarf; Kelime bu zarftadır, gerisi sadece harf...
- Zehir
Çocukken haftalar bana asırdı; Derken saat oldu,derken saniye... İlk düşünce,beni yokluk ısırdı: Sonum yokluk olsa bu varlık niye?…
- Zehirle Pişmiş Aş
"Zehirle pişmiş aşı yemeğe kimler gelir? " Dilsizce, yalnız Allah demeye kimler gelir?
- Zeybeğin Ölümü
(Adnan Menderesin İdamı Üzerine Üstad Bu Şiiri KalemeAlmıştır) Zeybeğimi bir kaç kızan,vurdular Çukurda üstüne taş doldurdular Ya bir de kalkarsa diye kurdular…
- Zıtlar
Zıtlar arası ahenk, af ve günah yarışta; Bütün zıtlar kavgada bütün zıtlar barışta....
- Zifaf
Birazcık su ve kepek, şu kuduz nefse kifaf; Dünyada varsa söyle, sabaha çıkan zifaf! ..
- Zikirden Kanatlar
Göğe çıkanlar vardı zikirden kanatlarla Şimdi de çıkanlar var betonarme katlarla...
- Zindandan Mehmed'e Mektup
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta! Baba katiliyle baban bir safta! Bir de, geri adam, boynunda yafta... Halimi düşünüp yanma Mehmed'im! Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!…