Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri

Su geceni durdursam, çekip de eteğinden; Soruversem: Haberin var mi öleceğinden?

Allah'a hakikatten yola çıkmak, meşakkat; Allah'tan yola çıkıp varılan şey, hakikat...

Pencereme vurmayın, ödüm patlayabilir; Dokunmayın, vücudum boşluğa kayabilir...

Bilmem hangi alemden bu toprağa düşeli, Yataklara serildim cam kırığı döşeli. Kaam bir cenk meydanı kokusu kan ve barut, Elindeyse düşünme,gücün yeterse unut! Takılıyor yerdeki gölgelere ayağım,…

Nedir Allah’ım nedir bu diyarin şu hali? Bezginlikten ruhunu kaybetmiş bir ahali; Ve bir mecnun idare,tam da hastahanelik... Öyle davranışlar ki,destanlık,efsanelik...…

Eski hane,eşyası boşaltılmış barhane; Şimdi mektep salhane,işyeri kumarhane... 1976

Gözüne mil çekersen Görünür gerçek dünya Aynalarda sen, hep sen Dost, sevgili, hep riya..!…

Ölecek miyim, tam da söyleyecek çağımda Söylenmedik cümlenin hasreti dudağımda...

Renk renk hâtıralarım oda oda silindi; Anne kokan bir Türkçem vardı, o da silindi.

Bu akşam bir sızı duyup etimde Kadın, kadın diye içimi oydum Ruhuma bir serin yer istedim de Alnımı mermerin üstüne koydum…

Elindeyse zamana geçme dur diye dayat! Bir sigara içmekten daha kısa bu hayat... 1978

Hayat, mayat diyorlar Benim gözüm mayat'ta. Hayatin eksiği var: Hayat eksik hayatta.…

Kuyruğu etrafında dönen kedi hayrette; Âlim ki, hayreti yok, ne boş yere gayrette!

Neye baksam aynı şey,neyi görsem aynı şey, Olan sensin hey gidi hakikat sultanı hey.

Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış Bu eski heykelin yanaklarında. Yapraktan saçını yerlere yaymış, Sonbahar ağlıyor ayaklarında. Süzüyor ufukta bir kızıl yeri…

Baktığımız her ufkun öte yanına hasret; Bir ömür ürüyoruz, nereye varsak hicret...

Âlemin küfre göre, hem başı, hem sonu "hiç" "İki hiç" arasında varlık olur mu hiç?

Sayılarda çoğalmak, niçin, ne olmak için? Bir tek hiçtir çarpışı, kırk milyona bir hiçin...

Marifetli hokkabaz, başını kaldır da bak! Gökte bir oynayan var, yıldızlarla kaydırak...

O demde ki, perdeler kalkar, perdeler iner, Azrail'e 'hoş geldin! ' diyebilmekte hüner...

Bu yolun sahtekarı yoktu,yeni türedi; Çile kalktı bahçede ısırganlar üredi. 1978

Elimden doğruca, güzelce, iyice bir yazı mı çıkıyor? İğreniyorum! Hâlâ bu memlekette doğru, güzel ve iyi olanı savunma gayretimden, bu gayretin boşluğunu anlayamamak enayiliğinden iğreniyorum!…

Renkte, seste, ışıkta her şeyde bir ihtizaz; Her şeyde bir titreşim, zikir, fikir ve niyaz...

İki tip tanıyorum bu devrin utanmazı; Biri dinde hokkabaz,biri küfür cambazı... 1977

Eczanede ama hangi rafta şişede? İslam ki,tek ilaçtır,örümcekli köşede... 1977

Yandı kitap dağlarım, ne garip bir hal oldu! Sonunda bana kalan, yalnız ilmihal oldu!

Yum gözünü, kalbine her ân yokluğunu üfür "Kendinden geçmek iman, kendinde olmak küfür".

' Kafire kalktı ölüm, mümine var! ' deseler Kim ' Ben müminlerleyim, bana Allah gerek ' der? (1980)

Çıktım, çıktım, inilmez dağlar elimden tuttu; İndim, indim, çıkılmaz çukurlar beni yuttu...

İnsan...İplikte büklüm, suda bir anlık suret... ALLAH...Olmanın O'na mahsus olduğu kudret... (1974)