Necip Fazıl Kısakürek Şiirleri

"Var"ın altında yokluk, yokun altında varlık; Başını kaldırda bak, boşluk bile mezarlık..

Tek neşe bu dünyada, var olmanın sevinci; Ve tek ilim, varlığın bilinmeden bilinci....

Son gün olmasın dostum,çelengim,top arabam; Alıp beni götürsün, tam dört inanmış adam...

Bu dünya bir benzeyiş, bir vatanı andırış; Ve göz, görmediğine kendini inandırış! ..

Bu yurda her bela içinden gelir; 'Hep'leri hep, hiçin hiçinden gelir. Gelemez bir ithal malidir akil, Kaf dağından, Cinden, Macinden gelir. Dünküne eş, bu gün küfür yobazı;…

Şeyh-i Ekber diyor ki: "en büyük makam hayret" İki bir, iki eder demek bile cesaret....

Sebil sebil sunanlar, ölümsüzlük tasını; Çizenler, nokta nokta ebed haritasını...

O vecdsizler ki,ruhu şekilde yitirirler; Namazla başlamaz da namazla bitirirler... 1974

Elimde, sükutun nabzını dinle, Dinle de gönlümü alıver gitsin! Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle, Yaşlı gözlerime dalıver gitsin!…

Her gün elim tokmakta, Bir an irkiliyorum: Annem belki yatakta, Annem belki toprakta.…

Beni zaman kuşatmış, mekan kelepçelemiş; Ne sanattır ki, her şey, her şeyi peçelemiş... Perde perde veralar, ışık başka, nur başka; Bir anlık visal başka, kesiksiz huzur başka. Renk, koku, ses ve şekil, ötelerden haberci;…

Yakın O'dur, gerisi birbirine en uzak; Her şey Rakip ismiyle O'nun kurduğu tuzak...

Neye yaklaşsam, sonu uzaklık ve kırgınlık; Anla ki, yok Allah'tan başkasıyla yakınlık...

Yalnızız, beşikten tut, tabuta kadar yalnız; Ülfet, kara yalnızlık madeninde bir yaldız...

Falan, dağın ardında; Seslen, seslen, işitmez Filan toprak altında; Göz yasları diriltmez…

Yaran kabuk tutmasın her an deş tazelensin! Sen ağla gafil gülsün,nadan yelpazelensin! 1977

Bu akşam o kadar durgun ki sular Gömül benim gibi kedere diyor. İçimde maziden kalma duygular Ağla geri gelmez günlere diyor.…

Şimdi bir sur gibi yıkılan gönül Sevgi diyarının viranesidir. Yalnızlık içinde sıkılan gönül Hasret ateşinin pervanesidir.…

Tohum çatlar da bilmem, kafa nasıl çatlamaz? Yeni odur ki, solmaz, pörsümez, bayatlamaz.

Ruhu,çürük diş gibi sökmesinden ötürü; Memeli hayvan soyu şimdiki insan türü... 1976

Kazanda su kaynasa sanki ben pişiyorum; Bir kuş bir kuş öldürse sanki ben can çekişiyorum...

Din adına yol kesen dünkü yobazın oğlu! .. Yine sen kesiyorsun, küfür uğrunda yolu! ..

Yokluk, o donduran buz, o söndüren karanlık; Büsbütün bilgisizlik ve tam bir unutkanlık...

Yolculuk, her zaman düşündüm onu; İçimde bu azgın davet ne demek? Oraya, nemdeyse güneşin sonu, Uçmak, kayıp gitmek, kaçıp dönmemek.…

Ustuste, altaltalar, Bende gokler ve yollar. Gokler, kat kat mavilik. Yollar kol kol servilik. Yollar nereye gider?…

Kaç mevsim bekleyim daha kapında, Ayağımda zincir, boynumda kement? Beni de, piştiğin bela kabında, O kadar kaynat ki, buhara bezet!…

Bu yük senden Allah 'ım, çekeceğim, naçarım! Senden sana sığınır, senden sana kaçarım!

Beni şafak vakti bir el dürtükler: İdam mahkumu, kalk, bekliyor savcı! Zindan avlusunda öter düdükler; Bir güneş doğar ki., zakkumdan acı...…

Sultan olmak dilersen, tacı, sorgucu unut! Zafar araban senin, gıcırtılı bir tabut...

Nedir zaman, nedir? Bir su mu, bir kuş mu? Nedir zaman, nedir? İniş mi, yokuş mu?…