Velayet

Öyle bir orman ki bazen hiç ağaç yok

şeffaf sincaplar tırmanıyor ceviz gözlerine

iki dudağı arasında çocukluğu soğuk kelepçe

Ben ki bir zaman önce epey yaşlanmışım

sevdaya sadrazam kellesi dayanmıyor

akdeniz'e karışıyorum kah osmanlı kah elen

bir çocuk, bizim kim olduğumuzu soruyor Allah'a birdenbire