Vardı Büzüşüp Utanan

bu ne tehlikeli mürebbiye: bakınca ezberle

yeceğim bir hadis gibi yaz

geçecekti sonbahara doğru süratli bir otomobil;

ah tabii o şimdi ölmüş

görünen çocuğun bir rehbere anlattığı son

aşk nedir biliyor musun seni üçüncü tekil şahıs

sayan seferde askerin sol üst cebindeki resim

de arkalarda durup başını öne eğen ilk adam;

büyük bir gülümsemeyle geçecekti yaz

dığım bir hikayenin bütün kahramaları

kutsal bir viyolonselden porteye doğru

geçecekti sonbahara süratli bir otomobil

içersinde sarı saçlı iblis ve herhangi bir tanrı

ya inanmak mıydı çıplak modelin apışına yağan

kar, teni tutan boran, ağzı kitleyen zemheri;

istikrarlı bir çekiliş yaşıyorduk sevişme

lerimizde memelerimiz vardı büzüşüp utanan

ların önünde hatim indirdim dudaklarımı

dudaklarınıza matem tülü üstünden

yazdı