Ustaçırak

Ölüm mü, ölüm, hayatın gençken çektirdiği yakışıklı resimler

hafif bir gülümseme yerleşmiş mavi taş çeşme gözlerine

içelim, diyor/ yağmurun, terkettiği manitadır gökyüzü!

Öyle çok ki imgeleri, şaşkınlığa düşüyorum

- abi, diye fısıldıyorum rakı kadehi kanyonundan,

hiç mi sevdalanmadın sen?! ...duruyor :biri vardı elbette, diyor

sen ortaya bir karışık salata daha söyle,şöyle rast makamı bir salata

Gecenin Orhan'ları, Ferdi'leri, Müslüm'leri gibidir bak yıldızlar!

sen daha gençsin, çükünden önce sustalı tuttun

bekaret kanından önce haybeci kanı gördün!

Benden sana nasihat oğlum

sevdiğini anladın mı çekip vuracaksın hiç acımadan :aleme namın,

kullandığın aletin şık ışıltılarıyla çığ gibi bir aşkla inecek!

dinecek göğsünde dört başı mamur bir şimşek gibi dolanan hiddet!

Sevdiğimin gözleri .. hükümet gibiydi

sevdiğimin elleri .. anlatsam, ellerinden utanırsın!

sevdiğimin elleri .. ellere yağmur olup gitti!

Harcadım allah seni inandırsın......

kan ağladım kan tükürdüm kan yutkundum günlerce......

on yıl yattım mapushanelerde, bambaşka alemlerin parlak

güvertesinde!

sen ortaya bir büyük daha söyle, şöyle .. boş ver lan, ağlama!

(ocak-temmuz, 1998)