Kuşatma

Bir gün akıp gitmeye her yerim

Suyundan içmeyle alışık.

Gitmek! yazmışım defterime çoktan

Rıhtımlar, güz halatları, daha bir suru şey

Şuramda darmadağınık.

Vişneler, atlar, yıldızlar

Yıldızlar, sik ağaçlar, kasaba lokantaları

Yıllarca duran sözler yenisi konuşulmadık.

Oteller, oteller, o bakımsız suçluluğum benim

Geçmem kapınızdan bile artık.

Doğasın, bir sen beklersin beni, bilirim

Sesimi, düşlerimi, kırık parmaklarımı

Var başka neyimse onları artık.

Doğasın sen, doğasın, yarat beni yeniden

Ey yalnızlığımı kuşatan yalnızlık.