Dirlik Düzenlik

Bir hoş oldum ele güne karşı

Herkeslerden utandım

Bir yanım insanlı kahve

Dünyalar dolusuydu bir yanım

Ah beyler söylemesi güç

İşim bitince kahvelik olurum

Bana cezveler tutulunca

Bir yanlara çevrilidir başım

İşte bu yüzden arayı bozdum

Dünyalar gözükmedi

Nelere dadandım o yüzden

Mehtaba alıştım pisi pisine

Yollar benimmiş gibilerden

Durmaklı yürümekli bir gece

Kahvenin etrafında şiirler uçuşur

Herkes bir şeyler bırakır çarşıların içine

Alıştım bir kere işim iş

Köşe bucak alaca duman

En azından bir gökyüzü

Çarşıyı görmeden edemem

Kahveci kahveye uzanır şurda

Akşamı bitiren yanıma gelir

Bir de utanmak olmasa

Dünyayı seviyorum demektir

İçime siner mahallenin kokusu

Gökyüzü karışıksa kuşların işi

Ya içim içime sığmıyorsa

Ne denir kötüdür insanların gidişi

Sonra benim bir kötü huyum daha

Anlatmak istemem kendimi

Uzaklarda çorbalar pişer

Şu benim yalnızlığıma karşı

Ah beyler söylenir mi hiç

Az buçuk işim iştir

Bana cezveler tutulunca

Gökyüzü bir daha değişir