İçeriğe atla

Akmayı Duydum

Boyut

Ben ben idim, onlar oydular

Karanlık indi bize sığındı

Yılları çok çağlar gibiyiz

Günleri çok yıllar gibiyiz

Uzun sessiz bir ağlamak gibiyiz

Geyik akar suları özleyince

Akmamız yok, çekilmiş nehirler gibiyiz


Yelin sürdüğü yaprağı mı iteceğim

Kötülük nedir, var mıydı bilenimiz

İyilik nedir, var mıydı bilenimiz

Ana karnında sütten

Bembeyaz örülmüşüz de

Derim ki —demek istemem— vahşetin imleriyiz


Ben ben idim, onlar oydular

Geçip de geri dönmeyen bir yeliz

İnsan akar insanı özleyince

Yılları çok bir gün gibiyiz


Akmadık.