Yahya Kemal Beyatlı Şiirleri

Şu kopan fırtına Türk ordusudur ya Rabbi, Senin uğrunda ölen ordu budur ya Rabbi, Ta ki, yükselen ezanlarla müeyyed namın Galib et, çünkü bu son ordusudur İslamın.

Balkan şehirlerinde geçerken çocukluğum; Her lâhza bir alev gibi hasretti duyduğum. Kalbimde vardı 'Byron'u bedbaht eden melâl Gezdim o yaşta dağları, hulyâm içinde lâl... Aldım Rakofça kırlarının hür havâsını,…

Âheste çek kürekleri, mehtâb uyanmasın, Bir âlemi hayâle dalan âb uyanmasın. Âğuş'u nev-bahâr'da, hâbîdedir cihân; Sürsün sabâh-ı haşr'e kadar, hâb uyanmasın.…

Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik Ak tolgalı beylerbeyi haykırdı: İlerle! Bir yaz gunu geçtik tunadan kafilelerle…

Kandilli'de eski bahçelerde, Akşam kapanınca perde perde, Bir hatıra zevki var kederde. Artık ne gelen, ne beklenen var;…

İftardan önce gittim Atik-Valde semtine, Kaç def’a geçtiğim bu sokaklar, bugün yine,, Sessizdiler. Fakat Ramazan mâneviyyeti Bir tatlı intizâra çevirmiş sükûneti; Semtin oruçlu halkı, süzülmüş benizliler,…

İstemem artık ışık rayiha renk alemini koklamam yosma karanfille beyaz yasemeni Beni bir lahza müsait bulamaz idlale Ne beyaz bakire zambak ne ateşten lale

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul! Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer. Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul! Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.…

Gelmek’çün ikinci bir hayata, Bir gün dönüş olsa ahretten; Her ruh açılıp da kainata, Keyfince semada bulsa mesken; Talih bana dönse, nazikane;…

O muğbeçeyle tanıştımdı Lâle Devri'nde, Fütâdegânına son bir piyâle devrinde. On altı yaşına dâhil o şûh-ı Sa'd-âbâd, Cihânı verdi idi ihtilâle devrinde.…

Sevdiklerim göçüp gidiyorlar birer birer Ay geçmiyor ki almayayım gamlı bir haber. Kalbim zaman zaman bu haberlerle burkulu; Zihnim düşünceden dağınık, gözlerim dolu.…

Zil, şal ve gül. Bu bahçede raksın bütün hızı... Şevk akşamında Endülüs üç def' kırmızı... Aşkın sihirli şarkısı yüzlerce dildedir. İspanya neşesiyle bu akşam bu zildedir.…

Cânan aramızda bir adındı, Şîrin gibi hüsn ü âna unvan, Bir sahile hem şerefti hem şan, Çok kerre hayâlimizde cânan Bir şi'ri hatırlatan kadındı.…

Günler kısaldı. Kanlica'nin ihtiyarları Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharlari. Yalniz bu semti sevmek için ömrümüz kısa... Yazlar yavaşca bitmese, günler kısalmasa...…

Emr-i bülendsin ey Ezan-ı Muhammedi. Kafi değl sadana Cihan-ı Muhammedi. Sultan Selim-i Evvel'i ram etmeyip ecel, Fethetmeliydi alemi Şan-ı Muhammedi. Gök nura garkolur nice yüzbin minareden…

Vur pençe-i alîdeki şemşîr aşkına Gülbangi âsmanı tutan pîr aşkına Ey leşker-i müfettihül ebvâb vur bug Feth-i mübîni zâmin o tebşîr aşkına…

Rü'ya gibi bir yazdı. Yarattın hevesinle Her anını, her rengini, her si'rini hazdan. Hala doludur bahçeler en tatlı sesinle! Bir gün, bir uzak hatıra özlersen o yazdan…

Git bu mevsimde gurup vakti Cihangir'den bak, Bir zaman kendini karşındaki rüyaya bırak; Başkadır çünkü bu akşam bütün akşamlardan; Güneşin vehmi saraylar yaratır camlardan! O ilâh isteyip eğlence hayalhanesine,…

Kalbim yine üzgün, seni andım da derinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden Yorgun ve kırılmış gibi en ince yerinden Geçtim yine dün eski hazan bahçelerinden…

Aşkın şeref diyârını gördümdü bir zaman. Yıldızlarıyle başka bir âlemdi her gece. Kıpkırmızıydı şanlı ufuklarda her şafak.…

'Abdülhak Hamid’den sonra ledünnî şiirin menbâları kurudu. Sâmih Rifat Bey’in hâtif sadâsını andıran bir manzûmesi bu çorak devrin en güzel eseridir. O eserin kafiyelerinden doğan bu mısrâları sâhibine ithâf ediyorum.' Fer almışken tulû-ı kibriyâdan…

-Varşova 1927- Bin yıldan uzun bir gecenin bestesidir bu. Bin yıl sürecek zannedilen kar sesidir bu.…

Üsküp ki Yıldırım Bayazıd Han diyârıdır Evlâd-ı Fâtihân’a onun yâdigârıdır. Firûze kubbelerle bizim şehrimizdi o; Yalnız bizimdi, çehre ve rûhiyle biz’di o.…

Koca Mustapaşa! Ücra ve fakir İstanbul! Ta fetihden beri mü’min, mütevekkil, yoksul, Hüznü bir zevk edinenler yaşıyorlar burada. Kaldım onlarla bütün gün bu güzel rü’yada. Öyle sinmiş bu vatan semtine milliyetimiz…

Gördüm ol meh dûşuna bir şâl atup lâhûrdan Gül yanaklar üstüne yaşmak tutunmuş nûrdan Nerdübanlar bûsiş-î nermîn-i dâmânıyle mest İndi bin işveyle bir kâşâne-î fağfûrdan…

Mehlika Sultan'a aşık yedi genç Gece şehrin kapısından çıktı: Mehlika Sultan'a aşık yedi genç Kara sevdalı birer aşıktı.…

Bizdik o hücumun bütün aşkıyle kanatlı; Bizdik o sabah ilk atılan safta yüz atlı. Uçtuk Mohaç ufkunda görünmek hevesiyle, Canlandı o meşhur ova at kişnemesiyle!…

Yavuz Sultan Selim Han'in onunde Ok atan ihtiyar Bektas Subasi, Bu yuksek tepeye dikti bu tasi O gazi hunkarin mutlu gununde..…

Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde, Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde! Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde, Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!…

Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç; Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç! Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile, Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle. Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan…