Kül Kedisi

Beyoğlu'nda gezinen tramvay Kürtür

deniz görünmez çünkü penceresinden

insanların öldürüldüğü dağlarda

inanıyorum yine de

dikkat ceylan cıkabilir uyarısına

bir orman yolundan geçerken

Savaş ki ülkemde

bütün bardakları kırılan

birer sürahi gibi

çocuklarını gözyaşlarıyla bekleyen

nice anneler bırakmaktadır

pencere önlerinde

Tutuşunca Madımak Oteli'nin perdesi

bir kez daha kondaklandı umudumuz

yürümeyi öğreteceğiz ona

sonra yeniden koşmasını

masal olmadığını söylüyor güzel günlerin

Sivas sokaklarında doğuran kül kedisi

Denize doğru inen bir sokaktır ülkem

düz değildir taşları

ayakkabılarını bağlamadan

peşinden koşarken bir martının

ipe takılıp düşer

özgürlüğün eve avluya sığmaz çocukları

Başımızdaki şapka bireysel

şemsiye sosyalist yanımızdır

ve tek şartı

ters dönen bir şemsiyeyi düzeltmenin

zor da olsa yürümektir

rüzgara karşı