Hakk'dan Bir Nidâdır Geldi

Hakk’dan bir nidâdır geldi

Yan ey deniz tutuş deyu

Köpüğünden dağlar durdu

Tütününden arş kürs deyu

Arşa direk oldu zârım

Pîre hizmete varalım

Kandilden ayrıldı nûrum

Muhammed’e yoldaş deyu

Can kandilden gevher ister

Gör ki rakîbe ne ister

Yâ Ali kerâmet göster

Kanber sofrayı aç deyu

Sofr-açıldı ni’met oldu

Sundu destisini aldı

Dolandı kapuya geldi

Sefîlim kapuy-aç deyu

Kapudan içeri vardı

Mü’min lere selam verdi

Birine bir neşter urdu

Kırkından kan aksın deyu

Kırkından da kan döküldü

Dürlü bedenler söküldü

Selman bir üzüm getürdü

Ez de Muhammed iç deyu

Muhammed içti esridi

Abdallar samâha girdi

Şemlesin kırk pâre böldü

Kalksın başından tâc deyu

Tâc-ı devlet seri idi

Gül Muhammed teri idi

Veyis emekdârı idi

Yalan söylemen hiç deyu

Yalanlar anda mat oldu

Ali’nin sırrı zât oldu

Muhammed Mi’râc-atıldı

Dur hey mübarek taş deyu

Taş anda muallak durdu

Hacılar devâha indi

Arafat’tan bir koç geldi

İsmail’e kurbân deyu

Arafat koçu meledi

Arşı Cennet’i eledi

Şah Hatâyî’m bile idi

Her kardeşe yoldaş deyu