Hak Teâlâ Cebrâil’e

Hak Teâlâ Cebrâil’e

Cebrâil’im gelsün dedi

Varın söylen Halîl’ime

Ahdi yerin bulsun dedi

Yine geldi bayram ayı

Titirer Halîl’in canı

Yavrum İsmail’im seni

Hakk’a kurbân demiş dedi

Hak kabûl ederse meni

Ata sen hiç çekme gamı

Koç kuzu kurbân olmazsa

Serim Hakk’a kurbân dedi

Çıkın bakın da zevâlden

Yönün çevirmiş kıbleye

Belki telâş verem ata

Ellerim bağlasın dedi

Ellerin bağla bağladı

Anâsı uğrun ağladı

Yetmiş yedi kere çaldı

Kessene hey zâlim dedi

Bıçak dedi hâşâ hâşâ

Niçün çaldın meni taşa

Taşı kestim baştan başa

Kesmem İsmail’i dedi

İsmail kalktı uyandı

Boyunca nûra boyandı

Yâ Halil nice dayandı

Yavrum İsmail’im dedi

Kurbânı gönderdi delil

Cebrâil önünce gelür

Men senden cömerdim Halil

Kaldır İsmail’i dedi

Ağlar iken gülüştüler

Göz yaşların siliştiler

Hep döşendi Peygamberler

Koç etini bölüştüler

Hatâyî’m bayramda kurbân

Ola derdlilere dermân

Sırâtı geçmeye insân

Korkmasın kullarım dedi