Türk’e Birinci Öğöt'e Zeyl

Ey yarân-ı bâ safa! Kemal-i huzu’ ve huşû ile sizlere arz-ı beyan

ederim ki bu Türk’e Birinci Öğüt sahâ-i vatanda hudâ-pesentâne

bir niyet-i safiye ile yazılmıştır: Lâkin tatbikatta bazı

i'ûnâ, mehazîr-i mühlike müşahede olunuyor. Kelimelerin

ınedlûlü olan meâni-i hakikiyye, mâ vuzia lehine yerleştirilemiyor,

bu sebepten naşi şu iki parçayı zeylen ilave ediyorum:

Mesele gayetle yanlış anlaşılmış hey oğul,

Hars-ı milliyyette bil ki bu gacırtı başka yol.

Tahta kırmakla Murâd'm bir zaman bulmaz husul,

Halka karşı çam devirmek... Böyle şey etmem kabul,

Düşme derbend-i haterden varta-i nisyâna Türk!

Bu gacırtıyla çatırtı birbirinden ayrıdır,

Sesteki tonlar bile yekdiğerinden gayrıdır

Sanma oğlum bastığın yol bir Hac'osman bayrıdır,

Belki ol mehparenin Lutf u sana bir hayrıdır,

İş sanıp ekme darı her girdiğin bostana Türk!

Ankara, 1923