Terane-i Gurur

Menâhic-i sühanın titreyen ayaklarını

Birer kavâid-i acz ü kederle rabtettım.

Ezel, ebed iki pervanedir hüviyetime,

Hayali, rişte-i imanla kayd u zabt ettim.

Cemali, nazra-i irfanla bağladım hisse

Visali kabza-i hayretle kalbe reddettim.

Şeb-i celalimi hicranla eyledim tenvir,

Mezâhirimle hafâyâ-yı aşkı seddettim.

Dehayı eyledim ufk-ı bedayi’e sayyâd;

Zekâyı, fikr-i taharri için delil ettim,

İrade, dest-ı teşebbüste ser-şikeste-i gam;

Ümidi ruh-ı tecessüs için delil ettim.

Fesane-i şübehâtım, zünün-ı muhtelifin,

Başında leyl-i elemdir ki la-taayyünden

Doğan zılal-i hûrûşan, feza-yı idrake

Serâirimdir akar, sedd-i hayret üstünden.

Âmâ-yı mutlakı deycür-ı iltifatımla,

0 nur-ı vahdete ettim serâçe-i fanus,

Ezel, ebed iki kaptır kitab-ı aşkım için,

Kevâkibim kelimâtı, fezalarım kamus.