Ay Dost Deyince Yeri Göğü İnleten

Ay dost deyince yeri göğü inleden

Muharrem ustaydı bunu dinleden dinleden

Gönül kırmazdı bilerekten binleden

İnsan velisini neyledin dünya vay dünya ey

(Ay dost)

Sazını çalarken kendinden geçen

Gönülden gönüle kapılar açan açan

Aşkın dolusunu nefessiz içen

Gönül delisini neyledin dünya vay dünya ey

(Ay dost)

Garip babamdı Muharrem Usta

Bilirim aşığıdı sevdiği dosta dosta

Sazımın emaneti diyen son nefeste

Sazın ulusunu neyledin dünya vay dünya ey