Neşet Ertaş Şiirleri

Hep sen mi ağladın hep sen mi yandın Bende hiç gülmedim yalan dünyada Sen beni gönlünce mutlumu sandın Ömrümü boş yere çalan dünyada…

Açma zülüflerin yellere karşı Senin zülfün benim telim değil mi Bülbül feryat eder güllere karşı O yar benim gülüm gülüm değil mi…

Bu ayrılık sana da mı kar etti Ağla sazım ağlanacak zamandır Bu hasretlik her günümü zay'etti Ağla sazım ağlanacak zamandır…

Hep sen mi ağladın hep sen mi yandın Bende gülmedim yalan dünyada Sen beni gönlünce mutlumu sandın Ömrümü boş yere çalan dünyada…

Cahildim dünyanın rengine kandım Hayale aldandım boşuna yandım Seni ilelebet benimsin sandım Ölürüm sevdiğim zehirim sensin…

Ahu gözlerini sevdiğim dilber Sana bir sözüm var diyemiyorum Sırrımı ellere veremiyorum Derdimi ellere diyemiyorum…

(aman) Ak ellerin sala sala gelen yar Nasıl getireyim seni ele ben Ben bir şahin olsam sen bir balaban Taksam çırnağıma gitsem çöle ben…

Aman dünya ne dar imiş Dert çekmesi ne zor imiş İçerimde yare varmış Dermanını arar oldum…

Sevda gitmiyor serde de (amanın leyla...) Düşürdün beni derde de (söyle yarim söyle) Zülüflerin dökülmüş de (amanın leyla...) Al yanağına perde de (eyle yarim eyle)…

Anam ağlar başucumda oturur Derdim elli iken yüze yetirir Bu dert beni yiye yiye bitirir El çek tabip el çek benim yaramdan…

(aman) Anladım evelden böyledir takdir Gider bu ayrılık başaca kalmaz Aradım derdime bir çare yoktur Yoksa tecelliyi kader mi böyle…

Seher vakti çaldım yarin kapısın Baktım yarin kapıları sürmeli Boş bulmadım otağının yapısın Çıka geldi bir gözleri sürmeli…

Aşk ataşı düştü garip gönlüme Yanıyor bu gönlüm yar senin için Derdin oku battı garip gönlüme Kanıyor bu gönül yar senin için…

Aşkın beni deleyledi Yaktı yaktı kül eyledi El alemi kul eyledi Yar beni beni...…

Ay dost deyince yeri göğü inleden Muharrem ustaydı bunu dinleden dinleden Gönül kırmazdı bilerekten binleden İnsan velisini neyledin dünya vay dünya ey…

Ayva turunç narım var Benim ahu zarım var Hep derdinden ağlarım Bir vefasız yarim var…

Ayrılığın acısını Az mı çektim az mı çektim İçten içe sızısını Az mı çektim az mı çektim…

Bağışla sevdiğim hakkı seversen Ağlatma garibi eller içinde Hep bizi söyleşir bu devr-i alem Beni destan ettin diller içinde…

Baharı görmedim yazımdan oldum Yar için ağladım gözümden oldum Ben de düştüm bu dertlerin eline Ah ede ede özümden oldum…

Bahçada gül ağacı (gözelim haydı haydı) Dibinde iki bacı (aman nidelim nasıl edelim) Sinamdaki yaranın (gözelim haydı haydı) Sen olursun ilacı (aman nidelim nasıl edelim) Devriyeler geliyor nere gidelim…

Başım alıp çıksam bir yüce dağa Acep bizim eller görünür m'ola Şu dünyada muradın alanlar Başka birisine yerinir m'ola Oy (dağlar) dağlar dertliler ağlar…

Bahçadan aşıyo ayvanın dalı Yüzüme dalandı yazmanın alı Güzel nedeceksin oy bu kadar malı İşte görünüyo dünyanın halı…

(aman) Ben miyim dünyada bir bahtı kara (aman) Tabipler derdime bulmadı çare vay çare (aman) Muhtaç ettin beni de oy of o zalim kula vay kula (aman) Kula muhtaç olmak da oy of zordur Yareden…

Bıraktın yalınız gurbet ellerde Aradım bahçanda nar bulamadım Gezdim mecnun gibi nice çöllerde Şu yanan gönlüme kar bulamadım…

(aydos) Binbir hayalınan doğdum anamdan Şu fani dünyaya geldim gidiyom Muradımı alamadım dünyadan Derdin çeşmesinden doldum gidiyom…

(ay dost) Bir anadan bu dünyaya gelince Türlü türlü hayallerim de var idi Büyüyüp de gendi gendim bilince Hayal gerçek oldu aşkım yar idi vay vay vay…

(aman) Bir güzel kız gördüm tutmuş yolunu Uzatmış gerdana zalım of eğri telini Geldi geçti bilmem kimin gelini gelini Sorsam öldürüller sormasam öldüm öldüm…

Biter Gırşeeri'nin gülleri biter (efendim) Şahıyıp dalında bülbüller öter Aman aman aman Sebeb aman aman aman Ben yandım aman…

Attın gurbet ellere Düştüm böyle hallere Bıraktın yadellere Böyle olur mu…

Bütün ahbaplar ansın adını Anlayan alırdı onun tadını Emmisi, dayısı, garip kadını Döşeyin evleri Hacı geliyor Bir garip ölümü acı geliyor…