Üçgen

istirahate çekilmiş şehirlerden geç

terkedeceğin bir kadın olmalı bir tarafında

tren,yanında yatan yabancıya uzattığın el

gibi ürkekçe yaklaşmalı son noktaya

biliyoruz biz burada,senin sesin yoktu

biz burada uslu çocuklara şeker alırken

gecenin göğsüne ucunda elmas taşıyan ok

gibi saplanıverdi birdenbire

ı need you

maalesef!tamamlamamış ressam portreni

eksik kalmış gözlerin yüzünde,aldatıyorsun

günü

bak,koynuna ay almışsın

sen kendini ne sanıyorsun

ben kendimi kim bilir ne sanıyorum

bir zamanlar ben de istirahate çekilmiş şehirler geçtim

kadınlar terkettim paramparça

şimdi açım ve ıslanıyorum

kendine güven,kendini küçümseme

mesela kimse görmez kelebeğin gülümsemesini

çiçeğin açarken çıkarttığı sesi kimse işitmez mesela

her neyse,ben hep yabancı gibi yanındayım

bana kızma,-yeni sevgilim pek hırçın laf aramızda-

telefonu kapatmak zorundayım