Dün

yaşadıkça soyuluyor yüzüm kendi suretinden

aynalarda bir boyama kitabı oluyorum

unutmak mümkün mü onu: o,

gençliğimi yatağa düşüren tehlikeli difteri

güzelliği : ebruli hüznüm / bir iğfalin seyir defteri!

- sizi, demiştim, bir ayrılıktan hatırlasam,

gitgide soğuyan karanlığı ifade eden bir sesten..

- olmaz, demişti, hüznüm izin vermez!

- ama, demiştim, yalnızlığınız sanki bir kuğunun

kanatlarının kopartıldığı rüzgarlarla şekillenmiş..

- bilmem, demişti, belki kokum öyle istemiş!

uykusuzluktan acımasızlığa geçerken yükselen bir koku bu

huzursuzluktan ayaklanmaya geçerken yükselen bir koku

sarıverirken vücudumu bir yeraltı zenginliği

kalbimde bulunurken petrol

hatıralar bile çekingen, hatıralar bile mahcup!

sol yanımda oğlum ölüm

sağ yanımda kızım intihar

hatıralar bile küs, hatıralar bile meçhul!

-sizi, demiştim, son bir kez öpsem bari nadir köşelerinizden..

uzaklaşırken,bir sümüklü böceğin bıraktığı iz gibi parçalanan kalbim,

-imkansız, demişti, aşk kabul etmez!

evet!

yaşadıkça soyuluyor artık yüzüm kendi suretinden

aynalarda hiç beklenilmeyen bir soğuk hava dalgası

oluyorum/ ellerim için ölüm henüz çok erken!